Oostkamp
Ruddervoorde

Woensdag
7 juni 2017

Alle nieuwsberichten

Lawrence Naesen : Dit was mooier dan Puivelde

Gepost op : 10/06/2017

Lawrence Naesen is de laureaat van de 62ste Sint-Elooisprijs. Dik verdiend voor de jongere broer van Olivier Naesen, prof bij AG2R, die in een man-tegen-man duel de betere was van Jelle Wallays. Die had er ook geen moeite mee om ootmoedig toe te geven van Lawrence de sterkste was. “De Hammer Series zaten nog wel wat in de benen. Ik denk dat ook Jens (Debusschere) en Yves (Lampaert) serieus hebben afgezien vandaag. Ik had ook al een cartouche verschoten in het begin toen ik samen met Kris Boeckmans het gat moest dichtrijden op de kopgroep. Daarna was de samenwerking uitstekend, en in de laatste dertig kilometer werd echt gekoerst. Ik heb er alles voor gedaan om voor eigen volk te kunnen winnen, maar in de sprint tegen wind voelde ik mij toch wat minder. Nu, Lawrence heeft dik verdiend gewonnen. Proficiat!” bleef Jelle zeer sportief.

Lawrence Naesen glunderde ondertussen op het podium. “Dat zal wel zijn. Mijn eerste profzege in Puivelde was leuk, zo dicht bij huis, en voor de talrijk opgekomen supporters, maar dit is toch nog iets anders. De bezetting was een stuk sterker, in de kopgroep zaten alleen maar topcoureurs. Als je het dan tegen die mannen kunt afmaken, staat dat toch nog een trapje hoger. Iedereen weet dat een kermiskoers winnen helemaal niet simpel is, en nu win ik er toch al twee. Dik tevreden dus.”

VIPS genieten te Ruddervoorde

Gepost op : 10/06/17

Riddersport had opnieuw een mooi programma uitgewerkt voor de VIPS.

En dat wordt gesmaakt, want elk jaar vinden meer en meer sponsors de weg naar Ruddervoorde Koers. Om 11u werden zij al verwacht in Ridefort voor het aperitief, waarna zij konden aanschuiven aan het verzorgde buffet van Outré.

’s Namiddags konden zij dan terecht in het VIP-dorp van Freddy Vancouillie, die als leuk extraatje versgebakken wafels had voorzien. Zelfs met de hoge temperaturen gingen die vlot binnen. Het tweede VIP-dorp, café Burgerwelzijn bij Maria Goethals, was in laatste instantie geannulleerd door het overlijden van Luc, jarenlang sponsor en sympathisant van de Sint-Elooisprijs. Riddersport zal Luc missen, en wenst de familie en vrienden veel sterkte toe.


De VIP-receptie vond dit jaar plaats in de Sporthal, vanwege het twijfelachtige weerbericht, maar dat kon de pret duidelijk niet drukken. De opwindende beats van de gelegenheids-DJ, de lekkere hapjes van Outré, en de vele liters drank van brouwerij Debrabandere en Coca-Cola zorgden voor een gezellige sfeer.

Ondertussen genoten de VIPS van het uitstekende avondbuffet. Rond half twaalf werd alles afgesloten, en was iedereen het er volmondig mee eens dat dit alweer een topeditie was geworden. Bedankt aan alle medewerkers, sympathi- santen en uiteraard de vele sponsors. Zonder jullie allemaal is dit niet mogelijk !!!

Naesen sterkste hazewind

Gepost op : 11/06/2017

De 62ste editie van Ruddervoorde Koerse was nog geen vijf kilometer onderweg, of de beslissende vlucht was al vertrokken. Veertien renners kozen op de razend lastige Hogeweg (vals plat door de velden, wind in de flank) het hazenpad en de rest zou ze pas 172 kilometer later terugzien. Met Jelle Wallays, Jasper De Buyst en Kris Boeckmans had Lotto-Soudal vooraan drie ijzers in het vuur, maar gewonnen spel hadden de mannen van de nationale loterij helemaal niet. Daarvoor was de kwaliteit van de rest van de kopgroep te groot met onder andere Sep Vanmarcke, Zico Waeytens, Jonas Rickaert en Rob Ruijgh. Het Quickstep Floors-trio Pieter Serry, Yves Lampaert en Laurens De Plus probeerde na drie ronden de scheve situatie alsnog recht te zetten, zonder veel succes evenwel. Vooraan bleven de veertien vluchters tot diep in de finale goed samenwerken terwijl de strakke wind er voor zorgde dat het peloton steeds verder verbrokkelde tot groepen, groepjes en enkelingen. Vanuit wat restte van het peloton slaagde Joeri Calleeuw er nog in om onder andere Jan Bakelants, Tom Van Asbroeck en Jens Debusschere achter te laten, op ruime achterstand op de kopgroep evenwel. Vlak voor het ingaan van de laatste ronde versnelde vooraan Lotto-Soudal kopman Jelle Wallays en enkel Lawrence Naesen (Veranclassic – AquaProtect) kon zijn wagonnetje aanhaken. Op vijfhonderd meter van de streep probeerde Wallays zijn medevluchter te verschalken, maar de jongere broer van Oliver Naesen was bij de les en vloerde Wallays overtuigend in de sprint met twee. De jonge Brit Harry Tanfield slaagde er nog in uit de kopgroep weg te rijden, naar een mooie derde plaats.

FOCUS TV VERSLAG 07/06/2017

 

Interview Met Sep Vanmarcke

Gepost op : 05/05/2017

“Week na week gaat het beter”

Met een derde plaats in de openingsklassieker Omloop Het Nieuwsblad leek Cannondale-Drapac speerpunt Sep Vanmarcke op schema te liggen om er een top voorjaar van te maken. Maagproblemen en een zware val in de Ronde van Vlaanderen strooiden echter roet in het eten. Maar sterke Sep vecht altijd terug en is klaar voor Ruddervoorde Koerse.

Veloclub Riddersport: Eerst en vooral: hoe gaat het nu met je?
Sep Vanmarcke: Week na week gaat het beter, al heb ik dit jaar toch al lang met de gezondheid gesukkeld. De maagproblemen staken in Dwars door Vlaanderen de eerste keer de kop op en dat is toch al van 22 maart geleden, al moet het probleem daarvoor reeds in mijn lichaam aanwezig geweest zijn. Na mijn val in de Ronde van Vlaanderen trok ik naar Girona op trainingsstage, waar de maagproblemen opnieuw erger werden. Inmiddels is alles eindelijk onder controle en voel ik me steeds sterker worden. Ik heb goed getraind, reed de Ronde van Noorwegen en plan in de laatste rechte lijn naar Ruddervoorde nog een intensief koersweekend in met de Hammer Series in Nederlands Limburg. Ik zal goed zijn in Ruddervoorde. (lacht)

Veloclub Riddersport: Je begint intussen ook een vaste klant te worden bij ons.
Sep Vanmarcke: Klopt, de voorbije jaren heb ik Ruddervoorde Koerse bijna altijd gereden. Een kermiskoers rijden is sowieso heel goed voor het gestel en vlak voor de Ronde van Zwitserland past Ruddervoorde perfect in mijn schema.

Veloclub Riddersport: In hoeverre valt de ploegleiding van Cannondale-Drapac moeilijker te overtuigen van het feit dat je als individueel in een kermiskoers wil starten? Toonden ze bij Lotto-Jumbo meer begrip of net minder?
Sep Vanmarcke: Ach, veel verschil maakt dat niet. Alle teammanagers en sportdirecteurs hebben zelf gekoerst en weten dat een kermiskoers rijden best een intensieve aangelegenheid is. Zeker als je op de fiets naar de koers rijdt en na de wedstrijd terug huiswaarts fietst heb je toch een pittige dag in het zadel doorgebracht. Vandaar dat de ploegleiders allemaal vrij gemakkelijk te overtuigen zijn.

Veloclub Riddersport: Sta je anders voorbereid aan de start van een kermiskoers?
Sep Vanmarcke: Het is vooral mentaal even omschakelen. Je weet immers op voorhand dat je als individueel koerst en dat je vanaf de start attent moet koersen om de juiste ontsnapping niet te missen. Je krijgt weinig vrijheid, alle eliterenners zonder contract kijken naar de profs. Het is ook anders koersen. Op World Tour niveau is het eerste wedstrijduur hard, maar eens de goede vlucht weg is komt een relatieve pauze waarin het vooral kilometers maken is om er uiteindelijk een snoeiharde finale aan te breien. Eliterenners zonder contract koersen compleet anders, bij hen wordt het hoge tempo vanaf start tot finish aangehouden, maar dan over een kortere afstand. Vandaar dat eventjes een plaspauze halfweg koers inlassen er ook dit jaar in Ruddervoorde niet zal in zitten. (lacht)

Veloclub Riddersport: Dit interview vindt plaats aan de vooravond van de Hammer Series in Nederlands-Limburg, een driedaags evenement dat ‘vernieuwend’ wordt genoemd omdat het de koers weer dichter bij de mensen brengt. Dat klinkt een beetje vreemd voor organisatoren van kermiskoersen want die brengen al decennialang de koers dichter bij de mensen.
Sep Vanmarcke: Daar heb je gelijk in, het is jammer dat de kermiskoersen niet echt meer naar waarde worden geschat. Zo telt de UCI de kermiskoersen niet eens mee voor de officiële zegestanden. Ik tel die wedstrijden wel mee en zet ze zeker op mijn palmares. Want om een kermiskoers te kunnen winnen, moet je verdomd hard met een fiets kunnen rijden.

Interview met Jelle Wallays

Gepost op : 05/06/2017

 “Niks zo lastig als een kermiskoers”

Drie jaar geleden maakte Jelle Wallays na een lange inactiviteit zijn rentree in het peloton in de Sint-Elooisprijs en verbaasde de renner uit Roeselare zichzelf en de tegenstand met een vierde plaats. Al wil dat niet zeggen dat Ruddervoorde Koerse een gemakkelijke koers is, verre van…

Veloclub Riddersport: Blij dat je er opnieuw bij bent dit jaar. In hoeverre past de Sint-Elooisprijs in je wedstrijdschema?
Jelle Wallays: Het kwam me perfect uit deze keer. Donderdag vertrek ik naar de Ronde van Zwitserland en normaalgezien plan ik daags voor de afreis naar zo’n rittenkoers een lange, intensieve training achter de brommer. Maar dan kan je even goed Ruddervoorde Koerse rijden.

Veloclub Riddersport: Je bent bij Lotto-Soudal in de running voor één van de laatste tickets voor de Tour de France. In hoeverre kijk je daar naar uit en wat moet er volgens jou nog gebeuren om dat ticket te veroveren?
Jelle Wallays: Mocht ik naar de Ronde van Frankrijk mogen, dan zou dat een fantastisch cadeau zijn. Ik denk niet dat ik nog veel zal moeten presteren om mijn plaats in de Tourploeg te bemachtigen: de ploegleiding weet wat ik kan. Het zal vooral van de ploegstrategie in de Ronde van Frankrijk afhangen of ik mee mag of niet, al ben ik heel allround inzetbaar zodat ik bijna in elk tactisch plannetje pas.

Veloclub Riddersport: Vorig jaar reed je met de Vuelta je eerste grote ronde. Wat doet dat met een mens?
Jelle Wallays: Na zo’n rittenkoers van drie weken voel je dat je meer poer in de benen hebt. Ik ben na de Vuelta ook gewoon fysiek veranderd, mijn ‘babyvet’ was definitief weg. Zo’n lange rittenkoers is zowel fysiek als mentaal belangrijk. Ik trok trouwens met een bang hartje naar Spanje waar er ieder jaar weer heel steile beklimmingen in het Vuelta-parcours worden opgenomen en gezien de kilo’s die ik moet meesleuren ben ik niet de beste klimmer van het peloton. Maar uiteindelijk is alles heel goed meegevallen.

Veloclub Riddersport: Met welke ambitie sta je aan de start van de Sint-Elooisprijs?
Jelle Wallays: Ruddervoorde ligt vlakbij thuishaven Roeselare zodat er veel van mijn supporters naar de Sint-Elooisprijs zullen afzakken. Dat zijn allemaal mensen die graag koers zien en ik ben een renner die graag koers maak. Dus kom ik naar Ruddervoorde Koerse met de ambitie om er het beste van te maken. Ik denk trouwens dat alle profs er aan de start komen met het doel om eens goed gas te geven. We zijn dat ook een beetje verplicht want zowel de andere renners als het publiek kijken toch in eerste plaats naar de profs. Maar ik heb altijd graag kermiskoersen gereden, omdat er vanaf de start zo hard gekoerst wordt. Vergeleken bij een klassieker is de afstand veel korter, maar er wordt wel vanaf de start gevlamd waardoor het bijzonder intensieve inspanningen zijn. Als ik na een kermiskoers mijn wedstrijdgegevens analyseer, dan liggen de Wattages die ik trapte altijd hoger dan in een klassieker. Dat zegt genoeg. 

 

Interview Jan Bakelants

Gepost op : 05/06/17

“Ruddervoorde Koerse is precies wat ik nodig heb”

Een val op training met een sleutelbeenbreuk als gevolg stuurde eind maart het hele voorseizoen van Jan Bakelants overhoop. In zijn ijver om in topvorm aan de start van de Tour de France te verschijnen rijdt de man van AG2R volgende woensdag voor het eerst in Ruddervoorde.

Veloclub Riddersport: De sleutelbeenbreuk en de complicaties die er op volgden hielden je drie maanden uit competitie. Toch streed je bij je wederoptreden in de Belgium Tour weer meteen mee op de voorposten.
Jan Bakelants: Ik vermoedde wel dat ik in de Ronde van België mee zou kunnen draaien met de toppers als ik een beetje niveau zou halen. Toch is het na drie maand zonder competitie altijd een beetje afwachten. Maar het draaide heel goed. Het gevoel op de fiets is nog niet optimaal, al heb ik nog amper pijn. Het was trouwens ook bijzonder fijn om in de Ronde van België met een gelegenheidsteam van enkel Belgen aan de start te komen. Bij AG2R wordt er anders altijd Frans gesproken en rijden we met een internationaal team, deze keer was het gewoon ouderwets gezellig met allemaal Belgen.

Veloclub Riddersport: Met het oog op de Tour de France is het nu uiteraard alle hens aan dek voor jou.
Jan Bakelants: Dat klopt, vandaar ook dat ik op jullie uitnodiging inging om in Ruddervoorde te rijden. Ik moet nu alle mogelijkheden om competitieritme op te doen met beide handen grijpen. Normaalgezien rij ik niet veel kermiskoersen, ik denk dat ik er in mijn hele loopbaan als prof nog geen vijf gereden heb. Enerzijds omdat het niet echt mijn ding is, anderzijds omdat de meeste kermiskoersen die nog overschieten in West-Vlaanderen worden gereden en vanuit de Kempen is dat sowieso een lastige verplaatsing. Maar straks trek ik naar de Ronde van Zwitserland om klimritme op te doen en in Ruddervoorde wil ik vooral mijn snelheid aanscherpen.

Veloclub Riddersport: Met welke ambitie kom je dan bij ons aan de start?
Jan Bakelants:
Ik heb me in de Ronde van België al bij Jens Keukeleire geïnformeerd over Ruddervoorde Koerse en hij vertelde me dat er bij jullie altijd vanaf de eerste minuut keihard gekoerst wordt. Dat is precies wat ik nu nodig heb, dus is het mijn ambitie om met alles en iedereen mee te springen. Kwestie van de koers zo hard en zo snel mogelijk te maken. Welke andere toprenners er allemaal aan de start komen, dat zie ik de dag zelf wel en ik ben ook niet van plan om vooraf met die mannen plannetjes te smeden. We gaan gewoon het gashendel helemaal opendraaien en dan zien we wel hoe de koers zich ontwikkelt. Maar boeiend wordt het sowieso.

Sponsoravond bij Verzekeringen Callant

Gepost op : 28/05/2017

Domein De Cellen in Oostkamp, thuisbasis van Callant Verzekeringen, was voor de tweede keer de locatie voor de sponsoravond. Zo’n zeventig mensen hadden ingetekend voor een korte presentatie van de 62ste Sint-Elooisprijs, en een lange nabespreking  Dankzij De Jachthoorn kon iedereen voldaan achteroverleunen, en de nodige contacten leggen tijdens dit netwerkevent.


Op de voorstelling heette voorzitter Jeroen Sap iedereen van harte welkom. De nieuwbakken burgemeester van Oostkamp, Jan Dekeyser, benadrukte het belang van het evenement als sociaal bindweefsel in de gemeente, terwijl de al even nieuwbakken voorzitter van Wielerbond West-Vlaanderen Filiep Jodts, wees op het belang van de sponsors om het wielrennen in Vlaanderen op de kaart te houden. Ook het verdwijnen van wedstrijden, en de noodzakelijke verjonging in bestuurskringen zijn een aandachtspunt voor de Wielerbond. Filip Demyttenaere, afgevaardigde van Callant Verzekeringen, legde uit waarom Callant de sportiefste makelaar van het land is. Als sponsor van KV Oostende, AA Gent, maar ook van Sport.Vlaanderen-Baloise, Volleybalclub Antwerpen en handbalclub Tongeren is Callant zeer aanwezig in alle mogelijke takken van de sport. Daarnaast vergeten zij ook lokale evenementen als Ruddervoorde Koers niet een steuntje in de rug te geven.


De voorstelling aan de vooravond van de wedstrijd is ondertussen al evenzeer een begrip geworden als de wedstrijddag zelf. Volgend jaar zoekt Riddersport opnieuw een tot de verbeelding sprekende locatie.

Dat is beloofd !

Rennersupdate

Gepost op : 28/05/2017

En zoals beloofd, even nog wat nieuwe namen van renners die op woensdag 7 juni aan de start staan in Ruddervoorde.

Jelle Wallays van Lotto-Soudal krijgt er ondertussen flink wat ploegmaten bij met o.a. Kris Boeckmans en Jasper De Buyst. Ook Sep Vanmarcke hoeft niet alleen alle gaten te dichten, of zoals we hem kennen, de wedstrijd hard te maken. Wouter Wippert moest jammer genoeg afhaken, maar Tom Van Asbroeck is niet alleen een uitstekende helper, maar ook nog eens snel aan de meet. Iemand om zeker in de gaten te houden dus, voor Yves Lampaert en co.

Er zijn daarnaast nog een aantal Protourrenners die altijd proberen koers te maken. Laurens De Vreese van Astana, of Zico Waeytens van Sunweb, maar zeker ook Jan Bakelants van AG2R. Lang uitgeschakeld na een sleutelbeenbreuk, maar tuk op een sterke zomer.
Kwaliteit genoeg aan de start, en zeker om er een spannende wedstrijd van te maken.

Heren, aan u het woord !

Interview Yves Lampaert

Gepost op : 28/05/2017

“Altijd plezant om voor eigen volk te koersen”

Vorig jaar reed Yves Lampaert zich al stevig in het zweet in Ruddervoorde, met een fraaie zestiende plaats als resultaat. Dit jaar is de renner van Quickstep Floors met dezelfde goesting om te koersen aanwezig, al hoopt hij dat het deze editie toch een paar graden frisser wordt.

Met verschillende mooie ereplaatsen, heel veel gewaardeerd werk voor de ploeg én een sublieme zege in Dwars door Vlaanderen reed Yves Lampaert een voorjaar om U tegen te zeggen. Al blijft de boerenzoon uit Ingelmunster de bescheidenheid zelve.

Veloclub Riddersport: In welke mate is je positie in het peloton dit voorjaar veranderd? Want de concurrentie weet nu ook dat Lampaert zijn eigen kans kan gaan.
Yves Lampaert: Ach, zoveel is er voor mij niet veranderd hoor. De mensen denken dat, maar voor mij is alles grotendeels hetzelfde gebleven. Mijn rol binnen de ploeg, mijn plaats in het peloton: dat is allemaal nog wat het was. En zelf ben ik voor elke wedstrijd even gemotiveerd.

Veloclub Riddersport: Gezien het internationaal programma dat je rijdt, moeten je supporters vaak langere verplaatsingen maken om je aan het werk te kunnen zien. Ingelmunster – Ruddervoorde is echter niet ver.
Yves Lampaert: Het lijkt wel alsof het programma dat we met de ploeg afwerken steeds drukker wordt waardoor ik ook alsmaar meer van huis ben. Vandaar dat het extra plezant is om nog eens voor eigen volk te kunnen koersen, dat geeft toch altijd een extra stimulans.

Veloclub Riddersport: Hoe anders is het om in je eentje een kermiskoers te rijden? Anders sta je altijd met je team aan de start, nu moet je het alleen zien te klaren. Ga je dan voor de start al met de andere enkelingen praten om te kijken of er samengewerkt kan worden?
Yves Lampaert: Ik vind het net plezant om nog eens helemaal mijn eigen ding te kunnen doen. Zonder aansturing vanuit de auto, gewoon op het gevoel koersen. Je rijdt ook helemaal voor jezelf, hoeft met geen ploegmaats rekening te houden. Vooraf met andere renners overleggen om tot een samenwerking te komen is echter niet aan de orde. Het is elk voor zich.

Veloclub Riddersport: Vorig jaar reed je bij ons een heel sterke koers. Wat mogen we dit jaar verwachten?
Yves Lampaert: Het parcours in Ruddervoorde is niet echt lastig of moeilijk. Weinig bochten en veel lange stukken waar het gas vol open kan zorgen er voor dat Ruddervoorde een echte vluchtkoers is. En zo’n wedstrijden liggen me wel. Vorig jaar heb ik wel afgezien van de warmte, ik hoop dat het dit jaar toch een paar graden koeler is. Maar gemotiveerd ben ik sowieso.

Veloclub Riddersport: En waar wil je later dit seizoen nog top zijn?
Yves Lampaert: Ik heb niet echt één specifiek doel. Ik wil gewoon overal waar ik aan de start kom mijn uiterste best doen. Ook in Ruddervoorde d
us.

Veertig jaar geleden, in 1977....

Gepost op : 22/05/17

Geert Malfait :“Raas was een strenge, maar eerlijke kopman”

In 1977 won de Nederlander Jan Raas de Sint-Elooisprijs, maar aangezien de ex-wereldkampioen zich in de anonimiteit heeft teruggetrokken gingen we bij één van zijn toenmalige ploegmaats te rade voor een mini-interview. Bavikhovenaar Geert Malfait herinnert zich Raas als een strenge, maar eerlijke kopman.

Geert Malfait (63) was prof van 1975 tot 1981. Eerst twee jaar bij Maes, daarna voor het Nederlandse Frisol – Thirion – Gazelle waar Jan Raas de absolute kopman was. Raas won in 1977 liefst twaalf wedstrijden, waaronder Milaan – Sanremo, de Amstel Gold Race en … de Sint-Elooisprijs in Ruddervoorde.

Veloclub Riddersport: Was jij er bij die dag toen Raas in Ruddervoorde won?
Geert Malfait: Goh, ik zou het echt niet kunnen zeggen. Dat is veertig jaar geleden hé en ik heb in mijn loopbaan nogal wat koersen gereden.

Veloclub Riddersport: Je werd in 1975 prof bij Maes-Watney en bleef prof tot en met 1981. Hoe kijk je op die periode terug?
Geert Malfait: Het was een mooie tijd en ik won toch regelmatig mijn koersen. Vooral mijn entree bij de profs kon tellen, ik was nog geen maand prof of ik had al vijf koersen gewonnen. Ritjes in de Vierdaagse van Duinkerken en in de Ronde van de l’Oise, maar later volgden ook overwinningen in Harelbeke en in de Ronde van Zwitserland.

Veloclub Riddersport: Nadat je de eerste jaren vooral bij Vlaamse en Nederlandse ploegen reed, belandde je voor je laatste seizoen zowaar bij het Spaanse Teka. Hoe ben je daar verzeild?
Geert Malfait: Ik had in de Ronde van Spanje van 1980 een paar dagen de groene trui gedragen en een paar uitslagen gereden waardoor ik in beeld kwam bij Teka. Noël Dejonckheere reed daar bijna zijn hele loopbaan en hij had de ploegleiding ook wel gevraagd of er voor mij geen plaatsje was.

Veloclub Riddersport: Je stopte als 38-jarige met wielrennen. Ben je daarna in de koers gebleven?
Geert Malfait: Na mijn carrière als prof ging ik als bediende aan de slag bij Beaulieu waar ik nu al bijna dertig jaar werk. De koers ben ik blijven volgen, vooral met Leif Hoste want dat is mijn neef. Toen Leif stopte met koersen ben ik ook een beetje afgehaakt. Ik volg het wielrennen nog wel en ga af en toe nog naar de koers kijken, al is dat minder fanatiek dan vroeger.

Veloclub Riddersport: Je behaalde je overwinningen een beetje overal, van kermiskoersen over etappes in kleine rittenkoersen tot semi-klassiekers. Reed je graag kermiskoersen?
Geert Malfait: Eigenlijk niet, al heb ik heel veel kermiskoersen als training gereden. Goeie trainingen trouwens want in kermiskoersen wordt er altijd vanaf de eerste meter gekoerst. Ik weet wel nog dat ik in mijn laatstje jaar als prof, in 1981, de Sint-Elooisprijs in Ruddervoorde gereden heb  want dat jaar won Rik Van Linden. Die zege is me wel bijgebleven.

Dany Bayens

Gepost op : 22/05/17

De winnaar van 1997, twintig jaar geleden, Dany Baeyens:

“Kermiskoersen kunnen een springplank zijn”

“En of ik nog weet wie twintig jaar geleden de Sint-Elooisprijs in Ruddervoorde won, het was mijn eerste overwinning bij de profs! In de regen klopte ik Franky De Buyst –de vader van Jasper – in een sprint met twee. De zegepalm staat nog steeds bij mijn moeder.”

Veloclub Riddersport: In 1995 en 1996 was je telkens een half jaar stagiair, maar voor het seizoen 1997 lukte het dan toch om een contract bij het Collstrop-team van Hilaire Van der Schuren te versieren.
Baeyens: In 1996 won ik Parijs-Roubaix voor beloften en kon ik de tweede helft van het seizoen als stagiair bij Topsport Vlaanderen aan de slag. In 1997 maakte ik de overstap naar Collstrop en ik verteerde mijn debuut tussen de profs heel goed. In koersen tot tweehonderd kilometer kon ik best mijn mannetje staan. Het voortbestaan van de ploeg had in de winter van 1996-1997 echter aan een zijden draadje gehangen, vandaar dat we slechts met een man of tien voor Collstrop reden in 1997. Toch konden we aan sommige klassiekers zoals de Ronde van Vlaanderen deelnemen, al slaagde ik er daar minder goed in om mooie uitslagen te rijden.

Veloclub Riddersport: Je bleef tot 2002 prof en reed altijd bij Hilaire. Bijna ieder jaar won je wel een paar koersjes, maar de grote stap voorwaarts kwam er nooit zodat je al op 28-jarige leeftijd de fiets aan de haak hing.
Baeyens: Ik ben inderdaad een beetje op dat niveau blijven hangen, al heb ik pas later vernomen dat ik een mooi contract bij de ploeg van Jan Raas op een haar na gemist heb. Al bij mijn profdebuut in 1997 werd ik tweede in de sterk bezette Dokter Tistaertprijs in Zottegem. Dat was ook Raas niet ontgaan en hij had Hilaire Van der Schueren gepolst naar een mogelijke overstap van mij. Hilaire hield de boot af met de melding ‘laat hem nog een jaartje bij mij rijpen’. Het jaar daarop werd Raas echter als sportdirecteur aan de deur gezet en ik bleef tot het einde van mijn loopbaan bij Hilaire. Steeds meer als knecht voor Geert Omloop die bij de ploegleiding wel een lans voor mij brak, maar toen Collstrop werd omgevormd tot Mr Bookmaker was er voor mij geen plaats meer. Ik vond geen andere ploeg meer en had het ook een beetje gehad met mijn knechtenrol bij de profs.

Veloclub Riddersport: Hoe kijk je dan terug op je loopbaan?
Baeyens: Ik ben helemaal niet verbitterd of zo, verre van. Al valt het mij wel op dat jonge renners nu veel meer kansen krijgen. Zelf ben ik een wielerliefhebber van het zuiverste water gebleven. Na mijn avontuur bij de profs koerste ik nog een jaar bij de liefhebbers en daarna reed ik ook nog bij de nevenbonden. Zelfs in de periode dat we ons huis bouwden en de kinderen geboren werden ben ik de blijven fietsen en de wielersport blijven volgen. De wielersport zal altijd een deel van mijn leven blijven.

Veloclub Riddersport: Ben je nog bij de wielersport betrokken?
Baeyens: Absoluut, maar niet op de manier waarop je zou verwachten. Ik werk op de wijkdienst van de politiezone Zottegem-Herzele-Houtem en hou me binnen de politiezone met alle aanvragen van wielerwedstrijden bezig. Zo zat ik onlangs op de motor nog in de koers tijdens de Ster der Vlaamse Ardennen voor juniores. Op die manier loop ik nog vaak oud-collega’s van in mijn tijd als wielerprof tegen het lijf en dan is het altijd leuk om anekdotes op te rakelen.

Veloclub Riddersport: Jij draaide zes jaar mee in het circuit van de kermiskoersen, een categorie wedstrijden die het niet gemakkelijk heeft. Hoe kijk je daar tegenaan?
Baeyens: Het is jammer dat de kermiskoersen zo onder druk staan. Want hoewel de jonge renners nu meer kansen krijgen, blijven kermiskoersen wedstrijden bij uitstek om je in de kijker te rijden. Heb je een mindere periode achter de rug en kan je de draad terug oppikken met een overwinning in een kermiskoers, dan is dat een springplank. Bij de grotere wielerwedstrijden vind ik dat er tegenwoordig een afstand ontstaan is tussen de renners en het publiek terwijl het altijd de charme van de kermiskoersen is geweest dat renners er zo bereikbaar zijn.

Veloclub Riddersport: Heb je al iets te doen op 7 juni?
Baeyens: Ik zal eens kijken wat er in de agenda staat. Maar als hij leeg is, kom ik wel eens tot in Ruddervoorde!

Woensdag 7 juni 2017

Gepost op : 22/05/2017

Ruddervoorde Koers wordt voor de tweede keer in de tweede week van juni gereden en de verhuis naar die datum heeft ons vorig jaar alleszins geen windeieren gelegd, met 176 renners aan de start, en de winst van Mathieu Van der Poel.
De ex-wereldkampioen veldrijden kan er dit jaar niet bij zijn, maar had het sowieso niet onder de markt gekregen om zichzelf op te volgen. Het publiek kan al vroeg naar Ruddervoorde afzakken. Het rennersdorp is weer voorzien op de Sint-Elooisparking, net voor de kerk, en er is natuurlijk de voorstelling van de renners op het podium op de Markt. Die zal rond 12 uur beginnen. De renners komen zich nog steeds inschrijven in De Zwaan, handtekeningen- en selfiejagers weten dus waar ze moeten zijn. De VIP’s kunnen weer terecht in Ridefort, het nog steeds nagelnieuwe evenementencomplex in de Sportstraat, waar ook heel wat parking is voorzien. Na het ongetwijfeld weer duimen-en-vingers-aflikkend lekkere eten van Outré, kunnen zij afzakken naar Herberg Burgerwelzijn bij Maria Goethals, en/of naar de bus van Freddy Vancouillie, die gestationeerd staat op de parking van supermarkt Smatch, een paar honderd meter voor de finishlijn in de Torhoutsestraat.

De aankomst wordt rond 17u15 verwacht net voorbij De Mooie Molen, en we hopen natuurlijk allemaal op een grote/mooie naam voor onze erelijst. Met het erepodium zit de dag er natuurlijk nog lang niet op, want dan trekken we alle registers open tijdens de receptie op Dominiek Savio, en het VIPdiner in Ridefort.

Mathieu Van Der Poel

Gepost op : 01/01/2012

Mathieu Van der Poel : “Ons niveau mag er zijn”

"Het is de afgelopen jaren wat een nieuwe trend aan het worden dat de veldrijders op de weg ook kunnen meestrijden om de prijzen. Dat wil zeggen dat ons niveau er best mag zijn", lachte Van der Poel. "Zondag trek ik naar de Ronde van Limburg, een koers die ik twee jaar geleden al eens won. Ik vond dat toen al een leuke ervaring, daarom start ik er zondag opnieuw. Het was vandaag wel een lastige koers. Altijd moeilijk om winnen, zo'n kermiskoers. Als ik me niet vergis, heb ik in heel mijn loopbaan nog nooit zo'n wedstrijd gewonnen bij de beroepsrenners. Vandaag lukt het me dus wel. Er werd hier van bij de start keihard gereden. Het is ook moeilijk om zien wanneer de juiste vlucht vertrekt of tot stand komt. Vandaag maakte ik daar deel van uit. Op het einde vond ik mezelf nog goed, counterde een uitval en kon in de sprint voor de overwinning iedereen achter mij houden."

Jonas Rickaert :"Meer zat er niet in"

Jonas Rickaert zette in volle finale nog een uitval op. In de slotkilometers kreeg hij echter het gezelschap van twee Nederlanders: Van der Poel en Vingerling. Rickaert moest uiteindelijk genoegen nemen met de derde plaats. "We dienden nog zowat tien kilometer af te leggen, daarom versnelde ik even", aldus Rickaert. "Ik sloeg meteen een gat en blijkbaar kwam er in eerste instantie geen reactie van achteruit. Tot ik plots Mathieu van der Poel zag afkomen. Hij bracht ook nog eens Michael Vingerling mee, dat sloeg op mijn benen. Ik heb er het beste van gemaakt, maar meer zat er niet in."

Bron: Het Nieuwsblad, Het Laatste Nieuws

Sfeer van de grote dagen

Gepost op : 12/06/2016

Riddersport nam met de 61ste Sint-Elooisprijs een nieuwe start. Niet alleen met een nieuwe datum (van de dinsdag voor het BK, naar de tweede woensdag van juni), maar ook met een nieuwe locatie. Na jaren van prettig samenwerken met Gasthof De Zwaan, was onze koers echter zo uit haar voegen aan het barsten, dat we moesten uitwijken naar het vernieuwde complex Ridefort.

 

Van ’s morgens vroeg stroomde het volk al toe op de Markt, waar om half een de ploegenvoorstelling zou beginnen. De nieuwe rennersparking op het Sint-Elooisplein viel bij het publiek zeer in de smaak door de makkelijke bereikbaarheid. De BWB had ondertussen de handen vol om de 178 deelnemers allemaal netjes in te schrijven. Stefaan Dedecker en zijn maat stelden op het podium van Publicar alle deelnemers voor. Kersvers getrouwd man Sep Vanmarcke kreeg van de organisatie nog een mooie bos bloemen voor zijn Hanne, die later op het jaar ook nog moeder zal worden. Voor de start werd nog een minuut stilte gehouden voor de overleden ex-bestuursleden Patrick Govaert en Albert Verhaeghe.


De vele VIPs vonden vlot de weg naar Ridefort. Meer dan 250 mensen mochten ’s middags genieten van de perfecte catering van Outré, en ’s namiddags waren zij welkom in café Burgerwelzijn bij Maria Goethals. Daar zagen ze ook hoe de wedstrijd aan een waanzinnig gemiddelde werd afgewerkt, en dat Mathieu Van der Poel de verdiende winnaar werd van Ruddervoorde Koerse.
Nog was de dag niet afgelopen, want vele honderden genodigden sloten de dag af op de receptie op het Dominiek Savioplein.

De weergoden waren ons alweer gunstig gezind, en dan blijft  de sfeer op dit grasplein onovertroffen. Zij die dan nog niet genoeg hadden, konden nog naar de Après Velo bij Stef, of naar het avondeten in Ridefort. De laatsten gingen pas lang na middernacht naar huis. Maw, de sfeer van de grote dagen in Ruddervoorde, die binnenkort een vervolg kunnen krijgen op Platse Kerremesse.

Tot volgend jaar !

 

Wij zijn er klaar voor !

Gepost op : 06/06/2016

Volgende ploegen zijn,  naast de individuele renners, woensdag 8 juni 2016  alvast zeker van de partij :

Drapac Porche
Topsport Vlaanderen
Wanty
Team Differdange
METEC
DATA 3
CIBEL
Brugse Velosport
Wetterse Dakwerken
CT IVT RUWOMAT
Superano Ham - Isorex - Tarteletto CT
Team 3M
Join’s De rijcke
Wallonie Bruxelles
Crelan Vastgoedservice
Beobank Corendon
Armee de Terre
Verandas Willems

Beste sponsor, beste partner, beste wielerliefhebber,

... woensdag is het eindelijk zover. De sportieve hoogdag waar heel Ruddervoorde (en tot ver daarbuiten) heeft naar uitgekeken, de dag van de 61ste Sint-Elooisprijs.

We begonnen eraan met gemengde gevoelens, omdat we afscheid moesten nemen van twee oud-bestuursleden, Patrick Govaert en Albert Verhaeghe. Wij zijn er echter zeker van dat zij met een tevreden gevoel op ons zullen neerkijken woensdag.
Met recht en reden, want rennersverantwoordelijke Geert Popelier is erin geslaagd om een aardig deelnemersveld aan de start te krijgen. Niet alleen kwantitatief, want er zullen tegen de 150 renners het inschrijvingsblad tekenen, maar vooral kwalitatief, en dat ondanks het ontbreken van gevestigde waarden als Jens Keukeleire en Stijn Devolder.
LottoNL-Jumbo komt met een sterk geheel naar Ruddervoorde, met uiteraard kopman Sep Vanmarcke, maar ook snelle mannen als Dylan Groenewegen en Tom Van Asbroek. Nog snelle mannen ? Michael Van Staeyen en Kenneth Van Bilsen van Cofidis, of wat gezegd van Timothy Dupont, al aan acht zeges dit seizoen na de Memorial Van Coningsloo van zondag. Zij zullen zeker het vuur aan de schenen worden gelegd door het ETIXX-Quick.Step duo Yves Lampaert en Guillaume Van Keirsbulck, die het misschien op een akkoordje kunnen gooien met Bert De Backer, en zeker met Tiesj Benoot, die vorig jaar ook al sterk voor de dag kwam in Ruddervoorde.
Naast de buitenlandse procontinentale en continentale ploegen, kijken wij ook uit naar de crossers, want zowel Mathieu van der Poel als Wout Van Aert hebben hun komst aangekondigd. U leest het, Ruddervoorde Koers wordt zeker de moeite waard.
En we hebben weeral eens mooi weer in't vooruitzicht !!!!

Met vriendelijke groeten

Bestuur Riddersport

Hier alvast een teaserke  :-)

 

Onze podiummiss 2016 : Fenne Verrecas

Gepost op : 05/06/2016

Liefhebbers van vrouwelijk schoon weten het ondertussen wel al. De podiummissen in Ruddervoorde zijn van topkwaliteit. Dankzij sponsors Outré en Callant mochten wij de voorbije jaren telkens Miss België de winnaars laten kussen. Er was onze eigenste Ellen Bacquaert, en nu is er Fenne Verrecas.


Fenne is 18 en komt uit Oostkamp. Zij studeerde aan het Sint-Jozefsinstituut Handel en Toerisme in Brugge. Fenne haalde haar bekendheid als Miss Exclusive, aka Miss Earth Belgium. Op 14 november 2015 werd zij in het Casino van Knokke gelauwerd door Elizabeth Dwomoh, Miss Exclusive 2015. Als Miss Earth is Fenne ambassadrice voor ons land voor milieubescherming, en mag ze allerhande zaken opzetten voor Moeder Natuur. Niet alleen knap dus, onze Fenne, maar ook nog eens sociaal bewogen. Zo hebben we ze graag natuurlijk.
Welkom op onze koers, Fenne !

Interview met Tiesj Benoot

Gepost op : 07/06/2016

“Ik kom niet om te trainen. Ik kom om te winnen.”

Tiesj Benoot is één van de coming men van het Belgische wielrennen waar we de voorbije twee jaar al enorm veel plezier aan beleefden. Met amper 22 jaar op de teller is Benoot eigenlijk nog een piepkuiken, maar dat belette hem niet om de voorbije twee jaar in de voorjaarskoersen hoge ogen te gooien. Net zoals vorig jaar komt hij op 8 juni naar de Sint-Elooisprijs in Ruddervoorde om gas te geven.

Veloclub Riddersport: “In het voorbije voorjaar finishte je in de grote koersen acht keer in de top tien, met een derde plaats in de Omloop Het Nieuwsblad als uitschieter. Het dieptepunt was uiteraard je crash in de Ronde van Vlaanderen. Hoe blik je terug op je voorjaar?”
Tiesj Benoot: “Uiteindelijk toch met een tevreden gevoel want de belangrijkste les voor mij was dat de conditie het hele voorjaar door heel goed was en dat ik opnieuw een grote stap vooruit heb gezet. Uiteraard was die val in de Ronde van Vlaanderen een grote ontgoocheling, maar dat was een stom ongeluk waarbij ik mezelf niks kan verwijten. Daar wil ik echter niet te veel aan terugdenken, ik kijk nu vooral vooruit naar de mooie koersen die er nog aankomen en de kansen die ik daar heb.”

Veloclub Riddersport: “Dan denken we in de eerste plaats aan het Belgisch Kampioenschap.”
Tiesje Benoot: “Klopt. Dat parcours moet mij heel goed liggen en de ploeg heeft me voor die dag al beloofd dat ik een beschermde rol krijg. Die kans wil ik met beide handen grijpen, temeer omdat van de vier grote Belgische wielerteams wij aan de Lacs de l’eau d’Heure toch met het sterkste collectief aan de start komen. In mijn voorbereiding voor het BK rij ik eerst de Ronde van België en dan de Ronde van Zwitserland. En uiteraard Ruddervoorde Koerse.”

Veloclub Riddersport: “Vorig jaar was je er ook bij en dat heeft de concurrentie geweten. Je was één van de actiefste renners in de koers, al werd dat niet beloond met een top-tien notering (Benoot werd negentiende.) Hoe kwam dat?”
Tiesj Benoot: “Er was mij vooraf gezegd dat er in Ruddervoorde altijd keihard gekoerst wordt en dat de beslissing er heel vaak in de eerste twee ronden valt. Dus ging ik in de eerste twee ronden met elke ontsnapping mee, tot ik me eventjes moest herzetten en één demarrage onbeantwoord liet. Dat bleek natuurlijk de goede vlucht te zijn. Met een aantal renners hebben we nog ronden aan een stuk gevlamd om terug aansluiting te vinden bij de kop van de wedstrijd, wat jammer genoeg niet lukte.”

Veloclub Riddersport: “De kermiskoersen zijn voor veel renners een ideaal circuit om hogerop te komen. Jij hebt die stap echter meteen overgeslagen want je kon bij de profs debuteren op het allerhoogste niveau. Rij je eigenlijk graag kermiskoersen?” 
Tiesj Benoot: “Absoluut, ik vind dat heerlijke, pure koersen om te rijden. In plaats van daags tevoren op hotel te slapen en dan met de teambus naar de wedstrijd te gaan vind ik het super leuk om nog eens gewoon in mijn eentje met de auto naar de koers te gaan. In de kermiskoersen komen we meestal ook met slechts een paar ploegmaats aan de start zodat er van teamorders geen sprake is en we in de koers naar ons eigen gevoel kunnen rijden. Die manier van koersen ligt me heel erg want ik ben iemand die altijd en overal gas wil geven. Ik kom dus zeker niet naar Ruddervoorde om te trainen of om de hoop te vullen. Als ik ergens start, dan is het om te winnen.”

Veloclub Riddersport: “De concurrentie is gewaarschuwd!”

Interview Sep Van Marcke

Gepost op : 30/05/2016

“Ruddervoorde is een schone koers”

Na een beresterk voorjaar draait Sep Vanmarcke warm voor de tweede seizoenshelft die bijzonder druk wordt voor de Waregemnaar. Niet alleen verwacht de ploeg van hem dat hij in de Ronde van Frankrijk veel werk opknapt, thuis zal hij ook aan de bak mogen om luiers te verschonen en Vanmarcke is afgelopen weekend ook nog eens in het huwelijksbootje gestapt. Nog een geluk dat hij ook  nog tijd heeft gevonden om naar Ruddervoorde af te zakken.

Veloclub Riddersport: “In Harelbeke, Wevelgem, Vlaanderen en Roubaix reed je telkens mooie top-tien plaatsen zonder dat er evenwel een overwinning bij zat. Toch lijkt het mij dat de ontgoocheling na het voorjaar kleiner was dan in 2015.”
Sep Vanmarcke: “Klopt. Ik heb een heel sterk voorjaar gereden en bewees dat ik thuis hoor op het allerhoogste niveau. Dat ik geen overwinningen boekte in de grote koersen is jammer, maar daar krijg ik de komende jaren nog kansen genoeg toe. Het belangrijkste voor mij was dat ik opnieuw met vertrouwen kon koersen. Na het voorjaar van 2015 waren het vooral de anderen die blijkbaar het vertrouwen in mij verloren waren, een last die voor mij mentaal heel zwaar om te dragen was. Met mijn topprestaties in het voorjaar van 2016 ben ik nu echter definitief over die mentale dip heen.”

Veloclub Riddersport: “Traditiegetrouw reed je onlangs de Ronde van Noorwegen waar je in de laatste etappe niet meer van start ging. Wat was er aan de hand?”
Sep Vanmarcke: “Ik was er de hele week ziek en starten in de laaste rit had helemaal geen zin meer. Ik heb de wedstrijd dan ook vroegtijdig verlaten om uit te zieken en inmiddels voel ik mij terug topfit. In de aanloop naar Ruddervoorde zal ik trouwens enkel nog de Heistse Pijl rijden, mede omdat jullie wedstrijd nu op een andere datum wordt georganiseerd.”

Veloclub Riddersport: “Daarna volgen dan de laatste voorbereidingen naar de Tour de France, een etappekoers waar je als klassiekerspecialist een beetje een haat-liefde verhouding mee hebt…”
Sep Vanmarcke: “Dat is zo, maar de Ronde van Frankrijk is heel belangrijk voor de ploeg en ze willen daar met een zo sterk mogelijk team aan de start staan. Ik trek er naartoe als knecht, om te werken voor de ploeg en daar haal ik mijn neus beslist niet voor op. Wel in tegendeel, ik heb er goesting in en trek met veel plezier naar Frankrijk.”

Veloclub Riddersport: “Voordien kom je wel nog naar de Sint-Elooisprijs waar je in de voorbije jaren al drie keer aan de start stond. Je begint een vaste klant te worden.”
Sep Vanmarcke: (lacht) “Ruddervoorde Koerse is een mooie wedstrijd. Mooi parcours, goede organisatie, veel volk langs de omloop. In een kermiskoers wordt er op een compleet andere manier gekoerst en dat vind ik wel prettig. Als renner uit de World Tour heb je vaak weinig ploegmaats om je heen wat betekent dat je heel attent moet koersen om de goede ontsnapping niet te missen. Want eens je de goede vlucht gemist hebt, wordt het bijzonder moeilijk om in je eentje de zaak nog recht te zetten. Daarenboven kijken de andere renners heel erg naar wat de mannen uit de World Tour doen in de koers, dus dat geeft wel extra druk. Maar ik heb er in ieder geval veel zin in.”

Veloclub Riddersport: We kijken er al naar uit !

Interview met Preben Van Hecke

Gepost op : 30/05/2016

“In kermiskoersen wordt altijd hard gereden”

Vorig jaar zette Preben Van Hecke op indrukwekkende wijze de Sint-Elooisprijs naar zijn hand en wie dacht dat het om een toevalstreffer ging, werd zes dagen later van het tegendeel overtuigd. Na een bijzonder sterke wedstrijd vloerde Van Hecke favoriet Jurgen Roelandts in de sprint om de Belgische titel. Belgisch kampioen Van Hecke staat op 8 juni weer aan de start in Ruddervoorde.

Veloclub Riddersport: “In welke mate heeft de overwinning in de Sint-Elooisprijs van vorig jaar meegespeeld in het behalen van de Belgische titel? Tankte je in Ruddervoorde vertrouwen?”
Preben Van Hecke: “Ik wist al een tijdje dat ik heel goed op dreef was en de overwinning in Ruddervoorde bracht daarvan de bevestiging.  Die zege was een opsteker, al wist ik ook wel dat op het Belgisch Kampioenschap de conditie van de dag mee bepalend zou zijn. Daarenboven mag je dan nog superbenen hebben, je bent niet de enige renner die het BK rijdt…”

Veloclub Riddersport: “Wat heeft die nationale driekleur voor jou veranderd?”
Preben Van Hecke: “De belangstelling voor de Belgische Kampioen is nog altijd heel groot en de nationale driekleur heeft mijn carrière letterlijk en figuurlijk meer kleur gegeven. Voor dat BK was mijn loopbaan er één van ‘ça va’. Ik won wel ieder jaar hier en daar een paar koersen  van tweede categorie en dat was het dan ongeveer. Het Belgisch Kampioenschap van vorig jaar is simpelweg de koers van mijn leven geweest.”

Veloclub Riddersport: “Met de nieuwe datum van Ruddervoorde Koerse zitten we niet meer in de laatste rechte lijn naar het Belgisch Kampioenschap. In welke mate zal dat het wedstrijdverloop in Ruddervoorde bepalen, zal er anders gekoerst worden?”
Preben Van Hecke: “ Absoluut niet. In een kermiskoers wordt er altijd keihard gereden omdat de renners die er aan de start staan heel gemotiveerd zijn. Wie niet gemotiveerd is, komt immers niet. Daarenboven is het in een kermiskoers moeilijker om het ploegenspel te spelen. Dus vlak voor het BK of niet, je mag er zeker van zijn dat er in Ruddervoorde weer keihard gekoerst zal worden.”

Veloclub Riddersport: “Is het voor jou moeilijker koersen in de trui van Belgisch Kampioen?”
Preben Van Hecke: “Toch wel. Enerzijds wil je als kampioen altijd een zo goed mogelijk resultaat neerzetten omdat het publiek naar je kijkt, anderzijds kijken in de koers ook de tegenstrevers veel meer naar mij. Als ik mee schuif in een ontsnapping willen ze ineens allemaal mee zijn in die ontsnapping. Dat remt me soms wel een beetje af.”

Veloclub Riddersport: “Je overwinning in het BK kwam voor velen als een verrassing. Denk je dat aan de Lacs de l’Eau d’Heure er een nieuwe stuntzege in het Belgisch Kampioenschap in zit?”
Preben Van Hecke: “Ik zou dat uiteraard heel graag willen, maar ik vrees dat het geen realistische ambitie is. Het parcours zal er nog een stuk zwaarder zijn en op een dergelijk parcours zullen de sterkste renners meer het verschil kunnen maken. Wie er ook wint, hij zal de overwinning niet gestolen hebben. Maar ik ga sowieso mijn best doen, net zoals in Ruddervoorde.”

Interview Ludo Dierckxsens

Gepost op : 30/05/2016

“Kermiskoersen horen bij Vlaanderen”

Twintig jaar geleden won Ludo Dierckxsens de Sint-Elooisprijs en zette de Kempenzoon met de kamerbrede glimlach een nieuwe stap richting de top van de wielersport. Twee decennia later is Ludo nog altijd een sympathieke spraakwaterval, maar dan wel één met een visie en een mening.

Veloclub Riddersport: “Wat herinner jij je nog van de Sint-Elooisprijs van 1996?”
Ludo Dierckxsens: “Het zit eerlijk gezegd heel ver. Ik heb in mijn loopbaan honderden koersen gereden en er uiteindelijk ook dertig gewonnen, maar hoe de koers in Ruddervoorde verliep kan ik me niet meer voor de geest halen zonder dat je hints geeft.”

Veloclub Riddersport: “Het kermiscircuit staat onder druk, maar het was wel via de kermiskoersen dat jij je een weg hogerop geknokt hebt.”
Ludo Dierckxsens: “Dat klopt. Ik was al bijna dertig toen ik prof werd en dan staat er geen enkele ploegleider met een internationaal programma te zwaaien. Twintig jaar geleden zag het kermiscircuit er ook helemaal anders uit: er reden veel minder amateurs mee terwijl een pak meer profteams zich specifiek toelegden op de kermiskoersen. Ik reed in die periode bij de Saxon-Tönissteiner ploeg van Gerard Bulens en ik was de enige renner van de ploeg die in nagenoeg alle kermiskoersen mijn mannetje kon staan. Ik stond er dan ook vaak alleen voor, al belette me dat niet om een mooi aantal koersen te winnen. Daar legde ik de basis voor mijn verdere carrière.”

Veloclub Riddersport: “Toen je daarna kon doorgroeien naar de beste profteams en de grote koersen kon rijden, veranderde je houding ten opzichte van de kermiskoersen?”
Ludo Dierckxsens: “Absoluut niet, ik bleef kermiskoersen rijden en deed dat heel graag. Rij je een internationaal programma, dan legt de ploegleiding je vaak een trainingsprogramma voor dat veel bergop rijden bevat om sterker te worden. Tussendoor kermiskoersen rijden is dan ideaal om je snelheid te onderhouden want in die wedstrijden wordt altijd enorm gevlamd.”

Veloclub Riddersport: “De kermiskoersen hebben het niet gemakkeijk om zich te handhaven, veel organisaties verdwijnen. Waar zitten volgens jou de grootste problemen?”
Ludo Dierckxsens: “De grote ploegen moeten veel verplichtingen van de UCI nakomen. Er wordt tegenwoordig overal ter wereld gekoerst en door die drukke kalender blijven er nog maar weinig renners over voor het kermiscircuit. Voor renners die terugkeren na een blessure zijn kermiskoersen ideaal om terug in het ritme te komen en ook voor veldrijders vallen dat soort wedstrijden prima in te passen in hun schema. Wedstrijden organiseren is niet gemakkelijk om veiligheidsredenen, ook bij de politie wordt intussen alles gebudgetteerd en ik hoor van veel organisatoren die in een industrie-arme regio zitten dat het steeds moeilijker wordt om de nodige budgetten bij mekaar te krijgen. Kermiskoersen blijven evenwel veel volk lokken zodat het voor de middenstand interessant blijft om daar een financieel steentje aan bij te dragen. De terrasjes zitten gegarandeerd vol en ook de winkels krijgen meer volk over de vloer. Kermiskoersen moeten blijven bestaan, ze horen gewoon bij Vlaanderen.”

Veloclub Riddersport: “Afsluitend vraagje: heb je zelf nog tijd om te fietsen tegenwoordig?”
Ludo Dierckxsens: “Ik ben momenteel manager van het Codagex Experience Center in Dessel, een voltijdse baan waardoor de vrije tijd eerder beperkt is. Maar ik fiets nog regelmatig met jaarlijks ongeveer vijf- tot zesduizend kilometer op de teller. Al ben ik wel een ‘mooi-weer-fietser’ geworden, ik heb als renner genoeg in de regen moeten rijden.”

In Memoriam Patrick Govaert (24 mei 1952 - 13 mei 2016)

Gepost op : 23/05/2016

Vrijdag de dertiende kreeg op vrijdag 13 mei jongstleden wel een heel wrange bijsmaak. Op die dag liet oud-bestuurslid Patrick Govaert het leven bij een spijtig ongeval. Zo krijgt Riddersport twee jaar na elkaar een opdoffer te verwerken enkele weken voor de wedstrijd, vorig jaar nog Wilfried en Sonja, nu dus Patrick. Hij werd amper 63.


Patrick was een koersliefhebber pur sang. Zijn kelder is legendarisch, omgebouwd tot een waar wielermuseum. Nesten, de bekende schilder van koerskarikaturen, kwam er zelfs langs. Uit een krantenartikel van Lies Vandenberghe halen we volgend fragment.

Wat zijn de kroonjuwelen van je verzameling ?   Patrick : “Ik ben trots op elk stuk van mijn  verzameling. Maar die kranten blijven hier liggen zolang ik leef. Ze gaan uitsluitend over koers, en af en toe lees ik er nog eens in. De oudste krant – Het Nieuwsblad – dateert van 1928. Ook heb ik van elke beroepsrenner minstens één foto. Die foto’s verzamel ik in alfabetische mappen. Op mijn mappencollectie ben ik best wel trots. Er zitten trouwens veel prentjes van wielrenners tussen die vroeger bij de kauwgomverpakking zaten. Ik spaarde ze allemaal. De bekende West-Vlaamse cartoonist Nesten, die gespecialiseerd is in het tekenen van karikaturen, kwam in maart 1990 langs. Hij heeft zes verschillende karikaturen van wielrenners op mijn muren getekend. Wielrenners van wie ik supporter was : Eddy Merckx, Leon Vandaele, Bernard Hinault, Daniël Van Ryckeghem, Willy Van Neste en Alain De Roo. De laatste drie zijn trouwens nog op bezoek geweest in mijn kelder.”

Koers was zijn leven, Patrick zette zich dan ook met hart en ziel in voor Riddersport, 31 jaar lang tot gezondheidsproblemen hem noodzaakten een stapje terug te zetten. Natuurlijk bleef hij trouw op de afspraak tijdens de koers. Jarenlang organiseerde hij ook de kaarting, die heel wat centen opbracht voor Riddersport.

Patrick, we gaan je missen, jongen ! Veel sterkte aan Katrien, Dieter en Miet.

Sponsor in de kijker "Buro International"

Gepost op : 23/05/2016

Buro International is gespecialiseerd in high end en cutting edge kantoormateriaal. “Dat past perfect in onze filosofie waarin we de markt volgen die zich aanpast aan de nieuwe noden op kantoor. Ergonomie is het sleutelwoord. Dat uit zich o.a. in stoelen die steeds beter aangepast zijn aan het individu. De tijd van lowbudgetstoelen uit Italië ligt achter ons, wij betrekken onze producten hoofdzakelijk uit Duitsland. Daar vind je de grootste en meest kwalitatieve producenten,” vertelt bedrijfsleider Jeroen Van Den Bossche, sinds 15 jaar de sterke man achter Buro International.

Zit-sta
De evolutie houdt niet op de bij de steeds comfortabele stoelen. Ook de tafels worden steeds meer aangepast aan de noden van de kantoorwerker. “Een kantoor is flexibel, en dus moet iedereen overal aan de slag kunnen. Maar niet iedereen zit op dezelfde hoogte, en dus worden nu ook de tafels aangepast. Wij hebben een Duits topproduct, een tafel die elektronisch verstelbaar is. Dankzij een cijferdisplay kun jij als werknemer elke tafel perfect op jouw hoogte instellen. Meer nog, de tafel kan ook gebruikt worden om aan te staan. Want dat zie je ook meer en meer, werknemers die staande werken. Ook handig als je bijvoorbeeld een korte vergadering wil beleggen. Tafel omhoog, iedereen errond, geen tijd te verliezen. Zit-sta, dat wordt het nieuwe toverwoord voor kantoormeubilair.”


Buro International zorgt voor het meubilair, maar daar houdt het niet mee op. “Wij doen de volledige kantoorinrichting, ook vergaderzalen bijvoorbeeld. Een werknemer moet op kantoor een thuisgevoel krijgen. Eerder lounge, dan werkruimte. Informeel, flexibel en facilitair. Als je een clean desk-policy hebt op kantoor, moet je ook op elk bureau onmiddellijk aan de slag kunnen, en niet vijf minuten op zoek moeten naar elektriciteit voor je laptop.
In de toekomst zullen technologie en digitale systemen nog meer geïntegreerd worden op kantoor. “Smartboards, beamers, wireless connections, dat zal allemaal nog uitgebreid worden,” voorspelt Jeroen Van Den Bossche.
Unique Selling Proposition
Onze Duitse producenten staan garant voor topkwaliteit. Door onze goede contacten hebben wij bovendien een enorme voorraad ter beschikking, en kunnen wij marktconforme prijzen aanbieden. Buro International is niet alleen mee met zijn tijd, we lopen zelfs vooruit met ons concept. Bedrijven zijn ons ook zeer erkentelijk voor de goede service die we leveren, ook na verkoop. Je kunt zelfs van een wisselwerking spreken. Wij speuren de markt af naar nieuwe producten voor onze klanten, maar ook zij kunnen met hun suggesties en ideeën bij ons terecht. Die geven wij dan door onze producenten.”
Zo zijn wij eigenlijk bezig met marketing – hoe bereiken we onze klanten het best, welk verhaal kunnen we hen vertellen- en met logistiek – hoe kunnen we hen zo snel en zo goed mogelijk beleveren. Het internet wordt ongetwijfeld de toekomst, dat zie je nu al overal, maar zeker in Nederland en Duitsland. Ook Buro International is nu al op die kar gesprongen.”

NIEUWE DATUM !

Gepost op : 23/05/2016

JullieJullie hebben het ondertussen al her en der vernomen, de Sint-Elooisprijs is van zijn vaste stek (de dinsdag voor het Belgisch Kampioenschap) verhuisd naar de tweede woensdag van juli. Daar is maar een reden voor eigenlijk : vermijden van concurrentie. Vorig jaar moesten we afrekenen met 5 koersen op 2 dagen (IC Geluwe, Ruddervoorde, ITW Oetingen, Romsé-Stavelot-Romsée, en Halle-Ingooigem), en zaten we bovendien twee dagen na 5 rittenwedstrijden (waaronder Ronde van Zwitserland en ZLM). Te veel van het goede, en zeker als je nu weet dat het BK tijdrijden verplaatst is naar de donderdag. Zo wordt de vijver waarin je als kermiskoers moet vissen, wel heel erg klein.

                                 

Onze nieuwe datum (woensdag 8 juni) heeft het voordeel dat die enkel samenvalt met de Dauphiné Libéré, en Gippingen daags nadien. Zo missen we wel onze jaarlijkste klant Jens Keukeleire, en Jens Debusschere, maar er zijn veel meer Belgische renners die dan niet moeten koersen die week. Interessanter voor onze deelnemerslijst uiteraard.
Door de schaalvergroting zijn we ook genoodzaakt om naar andere oorden uit te wijken. Geen schrik, het blijft allemaal in de buurt. Onze jarenlange samenwerking met De Zwaan blijft behouden, want de inschrijvingen van de renners zijn nog steeds daar. De parking voor de renners verhuist van de Sporthal naar het Sint-Elooisplein bij de kerk, de VIPS maken de omgekeerde beweging, omdat zij nu ontvangen zullen worden in Ridefort, het gloednieuwe en felgesmaakte evenementencomplex.

De voorstelling van de renners gebeurt nog steeds op de Markt, de start blijft in de Torhoutsestraat ter hoogte van schoenhandel Riva, en de aankomst is een paar honderd meter verderop, net voorbij de Mooie Molen. Gelukkig zal het ook op 8 juni stralend weer zijn, zodat we een fantastische receptie kunnen aanbieden op het Savioplein, begeleid door de easy beats van de Red Bull-DJ jeep. U merkt het, we hebben er weer alles aan gedaan om er een onvergetelijke dag van te maken. De cafés in Ruddervoorde zullen er misschien voor zorgen dat u zich toch niet alles meer fris voor de geest kunt halen daags nadien :-)

CISKE ANECA

Gepost op : 21/06/2015

Komende dinsdag staan ook enkele ware Ruddervoordenaars tussen de profs aan de start. Een ervan is Baliebruggenaar Ciske Aneca, de 20-jarige belofte van het FCP Glascentra Cycling Team. We hadden een korte babbel met hem.

“Ik zou me dinsdag graag eens tonen”

Ciske, hoe verliep jouw seizoen tot nu toe?
Mijn voorbereiding op het wegseizoen werd verstoord toen ik tijdens mijn Spaanse stage in februari ziek werd. Dat liet vrij diepe sporen na. De weken die daarop volgden, ervoer ik hier veel hinder van. Ik bereikte niet mijn normale niveau. Over mijn voorjaar kan ik dan ook niet echt tevreden zijn. De laatste tijd loopt het echter zeer goed. In de regionale koersen van Wakken en Lovendegem behaalde ik een podiumplaats. En vorige week greep ik nog de derde stek in het naburige Zedelgem. Het gaat merkelijk beter dan in het begin van het seizoen. Hopelijk kan ik die lijn ook doortrekken naar het interclubcircuit.

Wat bedoel je hiermee?
In de regionale koersen kan ik me gemakkelijk voorin posteren, maar in interclubs lukt me dit nog niet zo goed. Door valpartijen in het verleden heb ik de schrik nogal snel te pakken om in grote pelotons te rijden. Ik moet het vertrouwen daarin wat terugvinden, denk ik. 

Sinds vorig jaar beschik je over een VDAB-statuut, wat jou de gelegenheid geeft om je 100% op het wielrennen te focussen. Hoe bevalt die nieuwe levenswijze jou?
Zeer goed. Toen ik het wielrennen met een voltijdse job combineerde, had ik veel minder rust. Toch bestaat nu het gevaar om te veel te willen trainen. Het is een balans vinden tussen je trainingstijd benutten en voldoende te rusten. Vorig jaar in juni, toen ik nog werkte, had ik reeds twee zeges op mijn blad. Nu leef ik als een prof en kon ik onder meer door pech nog niet winnen. Je kan het dus niet zo gemakkelijk vergelijken. Er spelen teveel factoren mee.

Dinsdag rijd je voor eigen volk tussen de profs in Ruddervoorde. Wat verwacht je ervan?
Vorig jaar stond ik hier al aan de start en toen werd ik met het peloton na honderd kilometer uit koers genomen. Ik herinner me dat er toen ontzettend snel werd gestart. Daaruit heb ik geleerd en dus zal ik dinsdag goed opwarmen voor de wedstrijd. Mijn eerste doel is de koers uitrijden, maar ik zou me dolgraag echt eens tonen. Het blijft een wedstrijd voor eigen volk en het parcours spreekt me ook echt aan. Overal zijn het mooie, brede wegen. Alleen in de Hogestraat wordt het serieus drummen.

Wat is jouw ultieme doel in het wielrennen?
Dit seizoen wil ik graag nog minstens een koers winnen, maar mijn ultieme droom bestaat erin om profrenner te worden. Ik droom hier al van sinds ik klein ben.

We wensen je hierbij alle succes toe.

Sven Vanthourenhout

Gepost op : 21/06/2015

“Ik weet nog niet of ik bezig ben aan mijn laatste seizoen”

Dinsdag verwelkomen we heel wat volk uit het veldrijden aan de start. Sven Vanthourenhout, renner van het Crelan-AA Drink Team, is er naar goede gewoonte ook weer bij. Mogelijks begint hij komende winter aan zijn allerlaatste veldritseizoen. Tijd voor een leuke babbel met deze Beernemnaar.

Sven, we liegen niet als we zeggen dat je een goed veldritseizoen achter de kiezen hebt.

Ik heb er inderdaad een regelmatig crossseizoen opzitten. Ik behaalde constant een degelijk niveau. De keerzijde van deze medaille is dat ik wat op mijn honger bleef zitten door het missen van een uitschieter. Normaal gezien ben ik een renner die op uitschieters teert. Nu was het omgekeerd.

Je voorbereiding op het nieuwe crossseizoen verloopt in ieder geval naar wens. Op basis van je uitslagen en je bedrijvigheid in de wegwedstrijden die je al reed, merken we dat het best wel snor zit met de conditie. Wat is je eigen gevoel?
Het loopt goed. Ik mag niet klagen. Zoveel heb ik nog niet gekoerst, maar in de wegwedstrijden die ik afhaspelde, zat ik telkens in de kopgroep of kon ik mee de koers maken. In Verrebroek werd ik zelfs tweede, maar zat ik wat in de tang door het blok van Topsport-Vlaanderen. Stijn Steels kon het voor die ploeg dan ook mooi afmaken. Het grote verschil met de afgelopen jaren is dat ik echt iets kan forceren of ondernemen in koers. Op de beslissende momenten kan ik mee wedijveren voor de prijzen. Ik heb altijd een vrij goede sprint gehad, maar dit jaar voel ik dat ik die sprint effectief ook als een wapen kan uitspelen. Dat zorgt voor vertrouwen.

Het Belgisch kampioenschap in Tervuren van komende zondag zal je waarschijnlijk ook wel inspireren?
Ja, het lijkt me een mooi parcours. Ik zie de kermiskoers van Ruddervoorde echt als de ideale voorbereidingswedstrijd op dat BK. Al jaren doe ik mee in Ruddervoorde, omdat ik persoonlijk vind dat ik dan beter voor de dag kom op het BK. Ik ga op dinsdag graag nog eens diep in de krachten als ultieme voorbereiding. De rest van de week kan je dan nog recuperen of kilometers malen om zondag op het BK fris aan de start te verschijnen.

Met de Sint-Elooisprijs rijd je bovendien een race voor eigen volk. Kan dat een renner extra inspireren om er iets moois van te maken?
Ja, hoor. Ik heb de kermiskoers van Ruddervoorde altijd graag gereden. Ook van de cyclocross op Baliebrugge word ik altijd blij. Wielrennen leeft echt in Ruddervoorde en omstreken. Ikzelf woon eigenlijk in Sint-Joris-Beernem. Toen ik de afgelopen weken mijn kinderen afzette aan de schoolpoort werd mij meermaals retorisch gevraagd: ‘Je start toch in Ruddervoorde hé?’. Dat is best fijn.

Dat doet ons ook plezier. Je ploegmakker en boezemvriend Sven Nys houdt er volgend jaar mee op. Weet jij al meer over je toekomst als renner?
Om eerlijk te zijn, weet ik zelf nog niet hoe mijn toekomst er beroepsmatig uitziet. Ik kan daar nu moeilijk een antwoord op geven. Mijn contract loopt tot maart 2016. Dan ben ik 35 jaar, wat als renner niet jong is, maar eigenlijk ook niet oud. Ik ben al 14 jaar prof en ik begrijp ook dat ploegen sneller de kans aan de jeugd willen geven. Ik heb het voorrecht gehad om van mijn hobby mijn beroep te kunnen maken. Ik besef dat dit het mooiste leven is dat er bestaat. Wel is het zo dat ik me moeilijk kan voorstellen dat ik een job buiten de wieler- of sportwereld zou beoefenen. Ik proefde onder meer al eens van het co-commentaarwerk op televisie en dat is iets wat ik wel fijn vond. Ik laat het allemaal wat op me afkomen en zie wel wat de toekomst zal uitwijzen.

Wie Sven Vanthourenhout zijn mogelijks laatste 365 dagen als wielrenner wil volgen, kan terecht op www.bloggen.be/svenvanthourenhout.

Rennersoverzicht

Gepost op :21/06/2015

"Moeilijke taak geweest dit jaar, maar toch mooi deelnemersveld"

Rennersverantwoordelijke Geert Popelier stond voor een vrij zware opdracht. De Sint-Elooisprijs valt dit jaar samen met maar liefst vijf andere (ritten)wedstrijden op de grote kalender. Onder meer de ZLM-toer in Nederland, de Ronde van Zwitserland en de Europese Spelen in Baku worden momenteel verreden, wat heel wat toprenners verhindert om bij ons aan de start te komen. Voor sommigen is het praktisch niet haalbaar tijdig bij ons te geraken, anderen mogen door ploegbelangen niet aan de start verschijnen. Ondanks deze kleine tegenvaller op de kalender haalde Geert Popelier het beste naar boven om een zo kwaliteitsvol mogelijke deelnemerslijst uit de hoed te toveren.

We hebben de eer huidig Belgisch kampioen Jens Debusschere (Lotto-Soudal) bij ons aan de start te begroeten. Hij legt er net als vele anderen de laatste hand aan zijn voorbereiding op het BK in Tervuren van komende zondag. Debusschere wordt bijgestaan door ploeggenoot Tiesj Benoot, de jonge neoprof die zich dit voorjaar mooi in de kijker reed door onder meer vijfde te worden in de Ronde van Vlaanderen. Bij de jeugd was hij reeds steevast in de nationale selectie terug te vinden. Deze jonge kerel is ongetwijfeld een man voor de toekomst.  Een ander World Tour-duo die bij ons aan de start komt, is het koppel Bert De Backer-Zico Waeytens. Beiden komen uit voor Giant-Alpecin. De Backer was dit seizoen al in de Ronde van Italië aan het werk, terwijl Waeytens vorige maand in de Ronde van Californië enkele knappe top tien-plaatsen veroverde en in de ZLM-toer goed op dreef lijkt. Verder is ook Laurens De Vreese (Astana) een man actief op het hoogste niveau. Eerder werd ook Stijn Devolder (Trek Factory Racing), altijd in voor het maken van een harde wedstrijd, aangekondigd, maar aangezien Devolder verwacht wordt in de nakende Ronde van Frankrijk, diende hij door ploegorders tot zijn (en ook onze) grote spijt forfait te geven voor onze wedstrijd.

Naast World Tour-rijders noteren we ook de aanwezigheid van enkele kleppers en ploegen uit het (pro)continentale circuit. Zo mogen we spurtbommen Fréderique Robert en Tom Devriendt van Team Wanty-Groupe Gobert verwelkomen. Het team van Vastgoedservice-Golden Palace is mede aanwezig. Verder is de ploeg Veranclassic-Ekoi Cycling Team met Gorik Gardeyn dinsdag op de afspraak. De jonge talenten van Topsport Vlaanderen zorgen altijd voor koers en ook Team 3M komt zeer gemotiveerd aan de start, aangezien hun ploegmanager Bernard Moerman voor eigen volk presteert. Ook streekrenner Joeri Calleeuw (Verandas Willems) en ex-World Tour-rijder Kevin Seeldraeyers zullen er zijn.

Ook vanuit het crosswereldje komen heel wat toppers afgezakt. Het boezemvriendduo Sven Nys-Sven Vanthourenhout tekent alvast present. Met Vanthourenhout hebben we in deze nieuwsbrief nog een interview. Ook BKCP- Powerplus met wereldkampioen Mathieu Van der Poel rijdt Ruddervoorde binnen. Verder zakt ook Sunweb-Napoleon Games met een delegatie af naar ons gezellig dorpje. Ongetwijfeld een mooi, gestoffeerd deelnemersveld die het beste van zichzelf zal laten zien!

Delfine Persoon onze eregaste !

Gepost op : 17/06/2015

Delfine Persoon eregaste !

Nog een leuk nieuwtje van langs de kant ! We hebben de eer niemand minder dan meervoudig wereldkampioene boksen bij de lichtgewichten Delfine Persoon te verwelkomen op de 60ste Sint-Elooisprijs. Dinsdag zal zij aanwezig zijn om onze wielerwedstrijd bij te wonen. Persoon werkte zich de laatste jaren op tot de beste in haar sportreeks en bezorgde sportminnend België reeds enkele kippenvelmomenten. Ze traint onder meer in een trainingslokaal nabij café De Boksneuze in Lichtervelde en combineerthaar sport nog steeds met een fulltimejob bij de spoorwegpolitie. We zijn dan ook zeer vereerd haar dinsdag langs de kant te mogen begroeten. 

Sponsoravond Sint-Elooisprijs was groot succes !

Alle mensen en organisaties die ons evenement (niet)-financieel steunen, zijn we uiteraard enorm dankbaar. Zonder al deze hulp is een wielerwedstrijd organiseren uit den boze.

Afgelopen woensdag 10 juni gaven we speciaal voor onze hoofdsponsors een return in ‘t Vinkennest te Ruddervoorde. Als koersdragers van de eerste rij wensten we hen via een samenkomstgelegenheid te bedanken voor hun onvoorwaardelijke steun ten aanzien van de Sint-Elooisprijs. Meteen werd van de gelegenheid gebruik gemaakt om wat duiding te geven bij het deelnemersveld van de nakende 60ste Sint-Elooisprijs. We wensen alle aanwezigen te bedanken voor een warme en gezellige avond.

 

Interview Bernard Moerman

Gepost op : 17/06/2015

Bernard Moerman, manager en ploegleider bij Team3M

“Ruddervoorde is een van de meest populaire kermiskoersen”

Tot voor kort had de continentale wielerformatie Team 3M haar thuisbasis in Oostkamp. Als ex-Oostkampenaar rijdt teammanager Bernard Moerman met zijn jongens dan ook een thuiswedstrijd volgende week.

Veloclub Riddersport: Jouw continentaal team 3M is nu gehuisvest in Zulte, nabij Waregem. Toch draag je Ruddervoorde in je hart.

Bernard Moerman: Zeker en vast! De Sint-Elooisprijs is voor de ploeg en voor mij een thuiswedstrijd. Dat heeft een speciale betekenis. Bovendien lijkt de kermiskoers van Ruddervoorde samen met die van Gullegem een van de meest aantrekkelijke races in Vlaanderen. In de buurt van de Sint-Eligiuskerk staat er altijd massaal veel volk. Ruddervoorde drijft gewoon op koersliefde. Bij mooi weer zullen we volgende week dinsdag sowieso weer een sfeervol evenement beleven.

Veloclub Riddersport: Mogen we nu reeds optekenen dat de geelkleurige truitjes van 3M nadrukkelijk in beeld zullen komen op dinsdag 23 juni?

Bernard Moerman: Onze visie is duidelijk. Wij willen met het team jonge rennerstalenten zowel op sportief als op zakelijk vlak zo goed mogelijk laten ontwikkelen. Dat doen we onder meer door de renners een mooi programma voor te schotelen. Zo schuimen we regelmatig al het hoogste profcircuit af. Renner word je niet door gewoon in het peloton mee te peddelen. We stimuleren onze renners om zoveel mogelijk publiciteit te rapen. Zo leer je de stiel. Deze aanvallende aanpak levert de sponsors ook veel beeldwaarde op. Zo blijft iedereen tevreden.

Veloclub Riddersport: Deze filosofie loonde ook al dit jaar. Zie ik een tevreden ploegmanager/-leider voor mij?

Bernard Moerman: Ja, hoor. We boekten al enkele mooie overwinningen. Uitschieters waren de overwinningsrit van Nicolas Vereecken in de Ronde vanNormandië en diens mooie prestaties in de voorbije Ronde van België. Ook de puntentrui gewonnen door Michael Vingerling in de Driedaagse De Panne en de zege van Geert van der Weijst in de Omloop van het Waasland waren fantastische momenten. Verder blijft ook de PK-overwinning van streekrennerEmiel Vermeulen bij de beloften in Baliebrugge me bij. Onze sponsors zijn zeer voldaan met deze resultaten.

Veloclub Riddersport: Ik las enkele maanden geleden dat de ultieme droom om op termijn op het World Tour-niveau te acteren meer dan levendig is.

Bernard Moerman: Laten we zeggen dat we op schema zitten om over enkele jaren met de ploeg de overstap te maken naar het allerhoogste niveau. Maar belangrijk hierbij is dat we geen stappen overslaan. 3M is een technologiemultinational met een ver uitreikende strekking. Daarmee kom je al een eind ver. De eerstvolgende stap is ons te vestigen op het procontinentale circuit. Daarna kunnen we pas een doel maken van onze World Tour-droom. We willen geen onnodige risico’s hierin nemen.

Veloclub Riddersport: Je haalde daarnet al de PK-overwinning van Emiel Vermeulen in Baliebrugge (begin mei) aan. Verwacht je hem dinsdag opnieuwsterk op de Ruddervoordse grond?

Bernard Moerman: Wat Emiel Vermeulen als 22-jarige presteert, mag gezien worden. Bovendien combineert hij dit met universitaire studies. Vermeulen krijgt dinsdag een beschermde rol. Als Koolskampenaar rijdt hij als het ware een koers voor eigen volk bij de profs. Naast Vermeulen staan ook al zeker Tim Van Speybroeck en Gertjan De Vos aan de start. We willen met het team dinsdag sowieso mee in de juiste ontsnapping te zitten. Wees er maar zeker van dat we in beeld zullen komen. We staan erg gemotiveerd aan de start.

Veloclub Riddersport: We kijken ernaar uit!

In Memoriam

Gepost op : 15/06/2015

****  15 juni 2015  ****
Met verstomming geslagen. Het kan toch niet waar zijn. Vreselijk nieuws. Iedereen reageerde enorm aangeslagen maandagmorgen toen het nieuws van de tragische dood van Wilfried en Sonja David ons bereikte. Ze zijn nog maar weg, en de leemte laat zich al voelen. Wilfried en Sonja waren graag geziene gasten op Ruddervoorde Koerse. Als we hun hulp inriepen, stonden ze onmiddellijk voor ons klaar. Niet alleen uit liefde voor de koers, maar gewoon, omdat het in hun aard zat. Altijd klaar om anderen te helpen, altijd graag gezien ook. In 2012 hadden we een kort gesprek met de Davidjes. We publiceren dat graag nog eens opnieuw.

De Sint-Elooisprijs zal niet meer hetzelfde zijn zonder Wilfried en Sonja, we zullen jullie vreselijk missen.

***Hier de link naar mei 2012 ***

Wilfried en Sonja DAVID - ROMMELAERE

 Altijd bij ons in gedachten

 

Jens Debusschere

Gepost op : 07/06/2015

Belgisch kampioen Jens Debusschere present!

Rennersverantwoordelijke Geert Popelier verzette de laatste tijd bergen werk om het deelnemersveld in een zo mooi mogelijke vorm te gieten. Afgelopen week bevestigde niemand minder dan huidig Belgisch kampioen Jens Debusschere (Lotto Soudal) zijn aanwezigheid. Net voor de nieuwe BK-titelrace in Tervuren is Debusschere dit seizoen bij ons een laatste keer in zijn tricolore trui aan het werk te zien. In een volgende nieuwsbrief laten we de titelverdediger zelf aan het woord over Ruddervoorde Koerse.

Ook individuele renners Stijn Devolder (Trek Factory Racing), Zico Waeytens (Giant Alpecin), Kevin Seeldraeyers (Torku Sekerspor) en streekrenner in vorm Joeri Calleeuw (Verandas Willems) zullen aan de startstreep staan. Verder hapten enkele mooie ploegnamen als Topsport Vlaanderen, Vastgoedservice-Golden Palace Cycling Team, Veranclassic Ekoi Cycling Team (met tweevoudig ex-winnaar Sebastien Rosseler en Gorik Gardeyn), BKCP-Powerplus en Sunweb-Napoleon Games toe. Dat laatste betekent dat we ook enkele topcrossers bij ons aan de start mogen begroeten. Zo zakken wereldkampioen Mathieu Van der Poel (BKCP-Powerplus), Sven Nys en Sven Vanthourenhout (Crelan AA Drink Team), en Klaas Vantornout met een delegatie Sunweb Napoleon-teammaten al zeker naar Ruddervoorde af. In de volgende twee nieuwsbrieven geven we nog meer info prijs over het rennersveld.

Er zijn overigens nog steeds wildcards beschikbaar. Beloften en eliterenners zonder contract die graag aan de Sint-Elooisprijs willen deelnemen, kunnen contact opnemen via anne-lauregheerardyn@hotmail.com.

Jarno Gmelich

Gepost op :07/06/2015

Mini-interview Jarno Gmelich Meijling

“Waar ik al goed presteerde, rij ik altijd weer goed”

Vorig jaar speelden de mannen van het Nederlandse Metec-TKH contintale team het ploegenspel perfect met een opmerkelijke eerste en tweede plaats als resultaat. De overwinnaar van de 2014 editie van de Sint-Elooisprijs, Jarno Gmelich Meijling, komt op dinsdag 23 juni gemotiveerd aan de start in Ruddervoorde.

Veloclub Riddersport: Van motivatie gesproken, het viel me vorig jaar zowel voor als tijdens de koers op dat Metec-ploegleider Adri Van Houwelingen jullie enorm oppepte.

Jarno Gmelich Meijling: Dat klopt. Wij trekken altijd als ploeg naar een kermiskoers en vertrekken nooit met het doel om gewoon maar wat mee te rijden. Voor elke kermiskoers houden we net zoals we dat voor een klassieker doen een tactische briefing en krijgt iedereen een taak in de koers. Zo ook vorig jaar in Ruddervoorde toen Adri er op wees dat we de eerste twee-drie ronden heel attent moesten koersen want een kermiskoers wordt vaak in de beginfase al in een beslissende plooi gelegd. Adri had gelijk.

Veloclub Riddersport: Wanneer begon je in je eigen kansen te geloven?

Jarno Gmelich Meijling: Toen na honderd kilometer Stijn Steels ging aanvallen en ik samen met Marco Frapporti de aansluiting kon maken, vreesde ik dat ik mezelf ging tegenkomen. Toen we met ons drieën terug werden ingelopen dacht ik al te veel kruit verschoten te hebben, maar ik kon uiteindelijk vrij goed herstellen van die inspanningen. We gingen de finale met zes man in waarvan er in de laatste ronde nog vier overbleven. Adri Van Houwelingen kwam naast ons rijden en gaf mij de opdracht om weg te rijden waarop ploegmaat Sjoerd Van Ginniken naar de tweede plek moest sprinten. Gemakkelijker gezegd dan gedaan, al konden we zijn tactisch plan perfect uitvoeren.

Veloclub Riddersport: Je bent duidelijk heel trots op je overwinning in Ruddervoorde want de aankomstfoto is tegelijk je hoofdingsafbeelding op Facebook.

Jarno Gmelich Meijling: Die zege heeft toch wel één en ander los geweekt, veel renners en wielerkenners weten dat er in een kermiskoers hard gereden wordt en dat je de overwinning niet zomaar in de schoot geworpen krijgt. Voor mij was de Sint-Elooisprijs vorig jaar ook een kantelpunt in mijn seizoen. Na een matig voorjaar gaf de overwinning in Ruddervoorde mij een mentale boost zodat ik nog een mooie tweede seizoenshelft kon rijden.

Veloclub Riddersport: Hoe staan de zaken er nu voor?

Jarno Gmelich Meijling: In april ben ik van de ene ziekte in de andere gesukkeld zodat ik conditionele achterstand heb opgelopen, al begin ik nu weer op dreef te komen. Ik reed twee klassiekers in Noorwegen en daar liep het echt goed. Met de Ronde van Limburg en de Ster ZLM Toer wordt juni een belangrijke maand, een maand waar ik naar uitkijk.

Veloclub Riddersport: En in juni is er uiteraard de zestigste Sint-Elooisprijs. Hoe anders leef je naar die wedstrijd toe nu je er als ex-winnaar aan de start staat?

Jarno Gmelich Meijling: Ik heb vorig jaar bij jullie gewonnen wat betekent dat het rondje mij ligt, ik hou wel van niet te technische omlopen waarop je heel hard kunt rijden. En ik weet uit ervaring dat plekken waar ik al goed gekoerst heb me motiveren om er de jaren nadien opnieuw goed te rijden. Ik kom dus met vertrouwen naar Ruddervoorde en ik kijk al uit naar de reacties van het publiek.

Veloclub Riddersport: Hoe zie je jezelf als renner nog evolueren?

Jarno Gmelich Meijling: Ik ben ondertussen 25 jaar en besef dat ik stilaan te oud word om nog een stapje hogerop te zetten, al hoop ik natuurlijk nog altijd op die grote kans. Anderzijds houdt het mij niet erg meer bezig, ik lig er zeker niet wakker van. Ik heb de voorbije jaren heel hard mijn best gedaan in de wielrennerij en ben blij dat ik op dit niveau koersen kan winnen. Alles wat er nog bij komt is heel mooi meegenomen.

Veloclub Riddersport: Veel succes !

William Tackaert

Gepost op : 07/06/2015

Mini-interview William Tackaert

“Kermiskoersen moeten blijven bestaan”

Als op dinsdag 23 juni de renners de start nemen in Ruddervoorde schieten we de zestigste editie van de Sint-Elooisprijs op gang. Precies dertig jaar geleden slaagde William Tackaert er in om Ruddervoorde Koerse te winnen...We hebben hem voor U eventjes opgezocht.

Veloclub Riddersport: Wat herinner je je nog van die dag in Ruddervoorde?

William Tackaert: Oei, daar ga ik even moeten over nadenken. In de negen jaar dat ik beroepswielrenner was heb ik in totaal precies vijftig koersen gewonnen en niet alle herinneringen zijn nog even scherp. Ik meen me te herinneren dat we bij jullie nogal veel op kleine baantjes koersten waar de wind vrij spel had. Half koers geraakten we met een man of twintig voorop waarna we met zes of zeven de finale in gingen. Uiteindelijk reed ik op een ronde van het einde samen met Franky Van Oyen weg en die klopte ik hem met een wieltje verschil aan de meet.

Veloclub Riddersport: Sterk, want Van Oyen was toch ook niet traag in de laatste rechte lijn.

William Tackaert: Klopt, Van Oyen was inderdaad een rappe, maar ik was ook niet traag. Om massaspurten naar mijn hand te zetten was ik niet snel genoeg, gingen we met een man of zes naar de streep dan kwam ik wel vaak als overwinnaar uit de bus. Ik was een beetje een alleskunner zonder dat ik ergens in uitblonk. Ik reed twee keer de Tour de France uit en werd in 1981 tweede in het puntenklassement achter de ongenaakbare Freddy Maertens. Verder heb ik mijn sponsors altijd goed gediend met onder andere overwinningen in de E3-prijs, Kuurne-Brussel-Kuurne en ritten in de ronden van Zwitserland en Luxemburg. Voor overwinningen in de klassiekers kwam ik net iets te kort, al scoorde ik wel veel top-tien plaatsen.

Veloclub Riddersport: Opmerkelijk is wel dat je in 1985 je beste seizoen reed en twee jaar later al de fiets aan de haak hing, na een loopbaan van slechts negen jaar. Heb je alles uit je carrière gehaald?

William Tackaert: Dat is voor mij een lastig thema, ik praat daar niet zo graag over. In mijn tijd was ik een voorloper op het gebied van training. Ik had immers al snel door dat mijn motor te weinig PK had om grote koersen te winnen, maar dat ik met vernieuwende trainingstechnieken dat voor een stuk kon compenseren. Dat lukte aardig, tot ik in 1987 zwaar ten val kwam in de Ruta del Sol. De revalidatie verliep moeizaam en ik vond de motivatie niet meer om terug te keren in het peloton.

Toen ik stopte met koersen dacht ik alles uit mijn carrière gehaald te hebben, als ik er nu op terugkijkdenk ik daar anders over.

Veloclub Riddersport: Volg je de wielersport nu nog?

William Tackaert: Absoluut, al kijk ik niet meer naar alle koersen. De klassiekers en de belangrijkste ritten in de grote ronden volg ik wel, de liefde voor de fiets is immers nog altijd aanwezig.

Veloclub Riddersport: Als je enkel nog de grote wielerevenementen volgt, hoe kijk je dan tegen de kermiskoersen aan?

William Tackaert: Vroeger lokten kermiskoersen duizenden mensen en voor het publiek was de koersdag echt een Vlaamse kermis. De opdeling tussen ‘grote koersen’ en ‘kermiskoersen’ heb ik nooit echt begrepen want mannen als een Merckx, Van Looy en Godefroot, die kwamen ook uit het kermiscircuit. Ik hoop dan ook dat de wielerfederatie inspanningen zal doen om de kermiskoersen tebehouden, vooral voor de iets mindere renners is dat belangrijk. Het kunnen niet allemaal Gilberts of Van Avermaets zijn en uit een overwinning in een kermiskoers kan een renner die net onder dat topniveau zit enorm veel voldoening en motivatie halen. En vergis je niet: in kermiskoersen wordt er altijd hard gereden zodat het zeker topsport is.

Facebook

Gepost op : 25/05/2015

Wist jij dat wij van heden ook vlot bereikbaar zijn op Facebook ?

Breng ons ook daar een een bezoekje voor meer info of foto's!

 

 

 

 

Wildcards

Gepost op : 01/05/2015

Beloften en eliterenners zonder contract die graag op dinsdag 23 juni deelnemen aan de  Sint-Elooisprijs te Ruddervoorde, kunnen  hun wildcard  aanvragen bij : anne-lauregheerardyn@hotmail.com

Aarzel zeker niet ons te contacteren indien verdere vragen hieromtrent!

Inschrijvingsformulier nodig ? klik HIER !

Jarno Gmelich de oververdiende winnaar

Gepost op : 08/07/2014

“’s Morgens dacht ik nog : dit wordt helemaal niks”

Jarno Gmelich is de oververdiende winnaar geworden van de 59ste Sint-Elooisprijs. De 25-jarige Nederlander trok al in het begin van de wedstrijd in de aanval, en was de sterkste in een zinderende finale.
“En dat had ik helemaal niet verwacht. Want ik kwam met vermoeide benen uit de ZLM-Tour, en ’s morgens dacht ik nog : dit wordt helemaal niks. Maar toen we vertrokken, en we kwamen wat in het ritme, toen kwam het goede gevoel terug,” vertelt Jarno. De renner van METEC was er al bij toen er een ruime kopgroep ontstong na een derde koers. “Wegraken was niet makkelijk, want we haalden op dat moment een gemiddelde van 47, maar niettegenstaande het grote aantal vertegenwoordigde ploegen vooraan, was de samenwerking uitstekend.”

Vraag dat maar aan Tyler Farrar en Jens Keukeleire, die het gevaar inzagen van die ruime kopgroep, maar hun tanden stukbeten in de achtervolging. “We kwamen tot op een paar seconden, maar het laatste gaatje kregen we niet gedicht,” reageerde de Amerikaan ontgoocheld. De verdienste van Gmelich, die de hete adem van Farrar en Keukeleire in de nek voelden, en met een flitsende demarrage de kopgroep deed uiteenspatten. Eerst met Stijn Steels en Marco Frapporti, daarna met Benjamin Verraes, Stijn Steels, Arthur Vanoverberghe en Victor Campenaerts van Topsport Vlaanderen-Baloise, en twee Nederlanders Stan Godrie en ploegmaat Sjoerd Van van GinnekenSteels, Vanoverberghe, en Godrie bezweken onder het hoge tempo. “Met Sjoerd erbij zat ik gebeiteld. Ook onze ploegleider Adri van Houwelingen zei dat het een makkie zou worden. Geintje natuurlijk, want makkelijk was het allerminst. Maar we konden het wel tactisch spelen. Sjoerd is best snel, en zelf kon ik dus aanvallen.” En dat deed Gmelich dan ook slag om slinger, maar Campenaerts en Verraes plooiden niet zomaar. “Tot op drie kilometer van het einde, ik demarreerde opnieuw, en deze keer brak de veer. Ik kan een aardig stukje tijdrijden, en dan moeten ze al van goeden huize komen, om mij nog terug te halen.” En zo geschiedde, Gmelich hield stand, en pakte zo zijn tweede zege van het seizoen na de ploegentijdrit in de Ronde van Slowakije. Van Ginneken maakte het METEC-succes compleet door de sprint te winnen van de rest van de kopgroep. “We zijn allebei goed in vorm, en als je dan een koers zo kunt domineren, en nog winnen ook, dat is prachtig,” besluit Jarno Gmelich Meijling.

Interview Ellen Bacquaert

Gepost op : 22/06/2014

“Als de beste maar wint”

De renner die op 24 juni de 59ste Sint-Elooisprijs op zijn erelijst bijschrijft mag op het podium de bloemen en de bijhorende kussen in ontvangst nemen bij Ellen Blanquaert. De Ruddervoordse schone timmert hart aan een internationale modellencarrière, al blijft ze wel met beide voetjes op de grond.

Riddersport: Als we ons niet vergissen ben je op 24 juni voor het derde jaar op rij het bloemenmeisje van Ruddervoorde Koerse.
Bacquaert: Inderdaad, al heb ik naast Ruddervoorde Koerse ook nog een groot aantal andere koersen ‘gedaan’. Zo heb ik onder andere bij de Superprestige veldritten al de bloemen overhandigd aan de winnaar. Ik vind bloemenmeisje zijn op een koers wel leuk, het is eens iets anders. En aangezien mijn papa vroeger een amateur wielerploeg heeft geleid, wordt er bij ons thuis vaak over wielrennen gesproken.

Riddersport: En je Spaanse vriend heeft ook gekoerst?
Bacquaert: Ja, tot hij een jaar of achttien was. Daarna heeft hij zich op zijn studies geconcentreerd en fietste hij alleen nog maar voor het plezier en om fit te blijven.

Riddersport: Vorig jaar won je de allereerste Belgische editie van de Miss Multiverse verkiezing en mocht je naar de internationale finale in Punta Cana op de Domenikaanse Republiek. Hoe is het je daar vergaan?
Bacquaert: Dat was een schitterende ervaring en uiteindelijk werd ik zesde op 35 deelneemsters. Jammer dat ik iets vroeger terug moest keren voor mijn studies, maar die krijgen voorlopige voorrang. Ik heb het gevoel dat alles een jaartje te vroeg komt, al ga ik zeker verder in het modellenwerk. Ik heb momenteel contacten met Britse en Franse modellenbureaus, dus dat komt wel goed.

Riddersport: Op de 59ste Sint-Elooisprijs zal ook Miss België Laurence Langen haar opwachting maken. Ken je haar?
Bacquaert: Niet persoonlijk, al ken ik haar uiteraard wel van zien. Van de vorige Miss België winnares waren er wel een paar die ik persoonlijk ken.

Riddersport: Heb je als bloemenmeisje trouwens een voorkeur voor wat de winaar betreft? Heb je voor bepaalde renners een boontje?
Bacquaert: Mij maakt het niet uit aan wie ik de bloemen en de kussen moet geven, het belangrijkste is dat de beste renner wint.

Jens Keukeleire

Gepost op : 22/06/2014

 “Ik kom naar Ruddervoorde om te winnen”

Jens Keukeleire heeft dit jaar een reuzenstap voorwaarts gezet. Nadat hij in zijn debuutjaar bij Cofidis stormenderhand zijn plaats had ingenomen in het profpeloton met vier opeenvolgende zeges, werd het wat stiller rond de Bruggeling. Resultaten bleven uit, maar Keukeleire ging niet aanzichzelf twijfelen daardoor. In stilte werkte hij keihard door, en dat ging niet onopgemerkt voorbij aan de ploegleiding van Orica-Greenedge. Zijn Australische werkgever bombardeerde hem tot kopman in het Vlaamse werk, en Keukeleire bevestigde die status door in elke wedstrijd zijn stempel te drukken.


“Ik was heel tevreden over mijn voorjaar, en de ploegleiding ook. Als mijn progressie zo verdergaat, doe ik volgend jaar mee voor de prijzen,” blikt Keukeleire tevreden terug.
Na een rustperiode hervatte Jens in de Ronde van Californië. “En daar voelde ik onmiddellijk dat ik niet veel aan conditie had ingeboet. Geruststellend na een zwaar voorjaar toch. Na Californië ging ik op stage naar de Vogezen, samen met Arthur Vanoverberghe (van Topsport Vlaanderen-Baloise). Ideaal om de overstap te maken naar de Dauphiné Libéré, zo bleek. Ik viel daar tussen die wereldtoppers niet uit de toon, en zelfs bergop stond ik mijn mannetje. Voor mij het beste bewijs dat ik weer progressie heb gemaakt.”
Door zijn goede prestaties nam Orica-Greenedge hem op in de voorselectie voor de Tour de France. “Ik droom er al langer van om de Tour te kunnen rijden. Ik lig wel in balans met een aantal ploegmaten, maar ik hoop door mijn sterke Dauphiné de ploegleiding te hebben overtuigd. Ik moet wel nog even wachten, want pas in het weekend van de nationale kampioenschappen wordt de definitieve selectie bekendgemaakt.”
Het Belgisch kampioenschap vindt dit jaar plaats in Wielsbeke. “Ik kijk elk jaar enorm uit naar het BK, maar voor een eenzame fietser als ik, is het enorm moeilijk om te winnen. Het is zaak je krachten te sparen, en goed te gokken. Anders ben je machteloos  tegen die grote blokken. In die optiek is Tom Boonen mijn grote favoriet. Hij heeft al een aantal keren duidelijk gemaakt dat hij zijn zinnen heeft gezet op dit BK, en hij beschikt over een prachtig blok rond hem. Op een parcours zoals Wielsbeke kan Omega Pharma-Quick.Step de koers perfect onder controle houden, en dan moet Boonen het maar afmaken. Ik heb ook wel gezien dat hij opgegeven heeft in Zwitserland, maar ik denk niet dat dat enig verschil maakt.”
Maar eerst dus Ruddervoorde, waar Keukeleire vaste klant is. “Tja, het is niet ver van de deur, de omloop is ideaal om op snelheid te trainen, en ik ken de organisatie goed. Ik kan daar moeilijk wegblijven. Vorig jaar kwam ik net uit de Ronde van Slovenië, en was ik niet voldoende hersteld om uit te rijden. Deze keer kom ik wel met veel ambitie aan de start, je mag gerust zeggen dat ik eindelijk eens wil winnen in Ruddervoorde. Nog eens winnen, zou sowieso goed zijn voor het vertrouwen, en dan kan de ploegleiding echt niet meer om mij heen voor de Tour,” knipoogt Jens.
Onze sterren voor dinsdag
Rennersverantwoordelijke Geert Popelier blijft tot op de laatste dag proberen om renners naar Ruddervoorde te lokken. Op basis van de voorlopige deelnemerslijst gaf hij volgende sterren mee.
***** Tyler Farrar
**** Jens Keukeleire, Sep Vanmarcke
*** Stijn Devolder, Michael Van Stayen, Raymond Kreder, Mathieu Van der Poel, Kenny Van Hummel
** Johny Hoogerland, Marco Bandiera, Stijn Steels, Jelle Wallaeys, Bram Tantink
*  Benjamin Verraes, Marcel Meisen, Gorik Gardeyn, Wim Stroetinga, James Vanlandschoot
Print dit lijstje gerust af als u naar de bookmaker trekt  :-)

Flandrien Theater met Wim Willaert

Gepost op : 22/06/2014

Frank “you can't put your nose in andersmans menage“ Welvaert uit Eigen Kweek schittert in Flandrien

Riddersport Ruddervoorde en het Davidsfonds Ruddervoorde-Waardamme slaan de handen in elkaar voor een kruisbestuiving tussen cultuur en sport.

.                                    

“Flandrien” gaat over de meest volkse der sporten: het wielrennen. Twee halfbroers(Mourade Zeguendi en Zouzou Ben Chikha) dromen ervan de Ronde van Vlaanderen te winnen. Ze komen op met hun koersfiets en zetten die op rollen. En zo begint het verhaal vanzelf te rollen. Ze dalen af. Ze klimmen. De scène bepaalt dehellingsgraad. Al meer dan tien jaar trekken de twee broers langs Vlaamse wegen, van kermiskoers tot kermiskoers. De kasseistroken kennen ze als hun broekzak. Al snel wordt de jongste broer (Mourade) ontdekt en aangetrokken door een ex-Flandrien en ploegleider bij een klein pro continentaal ploegje (Wim Willaert). De benjamin stemt toe, op voorwaarde dat zijn broer (Zouzou) indezelfde ploeg mag rijden. Dit tot grote ergernis van de verzorger (Tom Vermeir), die sterke twijfels heeft over de capaciteiten van de oudste broer als 'Flandrien'.Wim Willaert, Mourade Zeguendi, Tom Vermeir en Zouzou Ben Chikha droomden er al lang van samen een voorstelling rond het wielrennen te maken. Uit deze creatieve geesten werd 'Flandrien' geboren, een mix van theatervoorstelling, wielerwedstrijd en rockconcert.

Zaterdag 1 november 2014 - 20 uur
De Valkaart, Oostkamp - Prijs vvk 18 euro - add 20 euro
Reservatie: reserveren@davidsfonds-RW.be - t 0477 46 50 23

Sponsoravond

Gepost op : 22/06/2014

Voor de tweede keer mocht Riddersport een event organiseren in Domein De Cellen van Callant Verzekeringen. Een zestigtal sponsors gingen gretig op de uitnodiging in. Niet verwonderlijk, want op groot scherm de eerste WK-match van de Belgen volgen, met een voetbaltypisch natje en droogje, kon op heel wat bijval rekenen.


Sinds een aantal jaar is het gerestaureerde kasteel De Cellen in Oostkamp de thuisbasis van Callant Verzekeringen, een van onze trouwste sponsors. In dit unieke decor was alles in het werk gesteld om  een echt voetbalsfeertje te creëren. Kunstgras, echte kunst in zwart, geel, rood, tricolore gadgets, een groot scherm, en natuurlijk bier, worst en frieten : kortom, alles waar een voetbalsupporter van droomt, als je het ons vraagt.

                                                                         
Maar sfeer hangt natuurlijk samen met resultaten, en daar wilden de Algerijnen toch niet echt meewerken. Tegen een nerveus acterend Belgisch elftal kwamen de Noord-Afrikanen zelfs op voorsprong, Sofiane Feghouli trapte een penalty voorbij Courtois. Ook het spel van de Duivels was niet echt hartverwarmend te noemen, Lukaku was onbereikbaar, Hazard zo goed als onzichtbaar, en Debruyne werd niet op zijn beste positie uitgespeeld. Pas na de inbreng van Fellaini en Mertens kantelde de wedstrijd. En meteen sloeg ook het vuur in de pan bij Callant, waar beide doelpunten op luid gejuich (en we ontwaarden hier en daar zelfs een dansje) werden onthaald. Zo won België toch nog met 2-1 van Algerije, en kende de best bekeken voetbalmatch ooit toch nog een happy-end.

De natjes en de droogjes bleven ondertussen maar komen, en zorgden voor steeds luider geponeerde analyses na de wedstrijd. Als je het ons vraagt, een meer dan geslaagde generale repetitie voor het echt sportieve topmoment van juni, de 59ste Sint-Elooisprijs.

Mini-interview Philip De Baets

Gepost op :15/06/2014

“Ik had er meer moeten voor doen”

Twintig jaar geleden won Philip De Baets de Sint-Elooisprijs en we gaan het u niet kwalijk nemen als die naam niet meteen een belletje doet rinkelen. De Meetjeslander was twee jaar beroepsrenner bij Trident-Schick (de ploeg waarvoor ook Peter Van Petegem en Andreas Kappes reden), won in die periode één wedstrijd en verdween daarna compleet uit de wielerwereld. Maar wij vonden hem wel terug…

                                                        

Riddersport: Hoe komt het dat je loopbaan als beroepsrenner al na twee jaar ten einde was?

De Baets: Toen ik de overstap naar de profs maakte had ik mezelf twee jaar de tijd gegeven om te kijken hoe het liep. Na mijn tweede profjaar hielden verschillende teams het voor bekeken en geraakte ik aan geen deftig contract meer. Het was ook geen gemakkelijke periode om coureur te zijn, alle dopingverhalen die de voorbije jaren aan het licht kwamen dateren ongeveer van die periode. Als renner moest je dan keuzes maken.”

Riddersport: Terwijl de meeste ex-wielrenners in het wielercircuit blijven hangen en dus gemakkelijk terug te vinden zijn, liet jij nagenoeg geen sporen achter in de wielersport. Was je de fiets zo beu?

De Baets: Toen ik gestopt was met koersen ben ik eerst gaan werken, daarna begon ik als zelfstandige in grondwerken en de aanleg van opritten en terrassen. Dat doe ik nu trouwens nog altijd. Ik fiets af en toe nog, maar volg de wielrennerij niet meer. Weet je dat ik zelfs van mijn periode als beroepsrenner geen enkele foto meer heb? Ik weet absoluut niet waar al die aandenkens, foto’s en krantenknipsels verloren gegaan zijn.

Riddersport: Wat herinner je je nog van de Sint-Elooisprijs van 1994?

De Baets: Het was heel mooi weer en ik had al een goed voorjaar achter de rug met onder andere een derde plaats in Ichtegem. Ik was vooral goed in sprinten en tijdrijden, klimmen was dan weer helemaal mijn ding niet. Ik weet dat we in Ruddervoorde op een paar ronden van het einde met een man of vijftien voorop geraakten. De renners van Palmans waren sterk vertegenwoordigd in de kopgroep en ze waren er zo goed als zeker van dat hun snelle man Jerry Cooman de sprint wel naar zijn hand zou zetten. Ze hadden mij daarbij wel over het hoofd gezien…

Riddersport: Hoe blik je terug op je twee jaar als beroepsrenner? Tevreden of toch een beetje ontgoocheld dat het bij twee jaar bleef?

De Baets: Ik heb er absoluut geen spijt van dat ik naar de beroepsrenners ben overgestapt, al was onze ploeg niet zo goed georganiseerd en moesten we voor veel dingen zelf zorgen. Achteraf bekeken blijft er toch een klein gevoel van ontgoocheling hangen want had ik meer voor mijn sport gedaan en had ik de zaken niet zo gemakkelijk genomen, dan was ik misschien langer prof kunnen zijn. Maar gedane zaken nemen geen keer.

Mini Interview met Stijn Devolder

Gepost op : 15/06/2014

Stijn Devolder : “Ik wil naar het WK”

Een van de absolute topnamen op de affiche van de 59ste Sint-Elooisprijs is die van Belgisch kampioen Stijn Devolder. In 2006 werd hij in Ruddervoorde al eens tweede na de Italiaan Christiano Murro. Hij kent de Ruddervoordse omloop dus zeer goed. “Ik rijd graag in Ruddervoorde. Een snel en attractief parcours, waarop altijd stevig wordt gekoerst. 47 km per uur gemiddeld vorig jaar ? Dat verwondert me niks. In kermiskoersen wordt verduiveld hard gereden. Dat mag ook wel, als voorbereiding naar het BK in Wielsbeke toe, nog eens trainen op interval. De aard van de omloop is quasi identiek, en dus perfect om te testen.”

Je bent vorig jaar voor de derde keer Belgisch kampioen geworden in La Roche, na eerder Ronse en Leuven. Hoe groot zijn jouw kansen om het record van Tom Steels te evenaren in Wielsbeke ?

“Tja, eerder klein natuurlijk. Op het biljartvlakke parcours van Wielsbeke kan ik nu eenmaal minder het verschil maken dan in La Roche. Bovendien zijn we met het Trek Factory Team ook maar met zijn drieën : ikzelf, Kristof Vandewalle en Jasper Stuyven. En dan is het moeilijk opboksen tegen de numeriek grote blokken als Omega Pharma-Quick.Step, Lotto-Belisol en Topsport Vlaanderen-Baloise. Daar moet je ook de favorieten gaan zoeken. Ik denk aan Jurgen Roelandts, Tom Boonen uiteraard, Gianni Meersman zal supergemotiveerd zijn voor eigen volk, en vergeet de snelle jongens van Topsport Vlaanderen-Baloise niet.”

Hoe kijk je terug op je jaar als Belgisch kampioen ? “Ik wou per se mijn tricolore trui tonen in het Vlaamse voorjaar, en ik was er klaar voor. De benen waren super, maar de pech die ik heb gehad…onvoorstelbaar gewoon. In de Ronde van Vlaanderen had ik een hoofdrol kunnen opeisen, tot ik twee keer zwaar op mijn elleboog viel. En daardoor viel meteen ook de Hel in het water. Maar voor mezelf heb ik kunnen bewijzen dat ik er weer stond, al zul je dat niet terugvinden in de resultaten." 

Je hebt eerst alles rustig laten genezen, want je bent nog niet lang terug in competitie.

“Klopt. De Bayern Rundfahrt was mijn eerste wedstrijd. In Gullegem heb ik de hele tijd in de voorste gelederen gereden, ook om Fabian Cancellara wat wegwijs te maken in de wereld van de kermiskoers. En nu zit ik in Zwitserland, voor de GP Gippingen (waar Devolder moest opgeven, nvdr), en straks de Ronde van Zwitserland. Via Ruddervoorde en Halle-Ingooigem bouw ik dan verder op naar het BK in Wielsbeke.”

Zijn er nog doelen dit seizoen ?

“Het WK in Ponferrada, daar wil ik absoluut bij zijn. En daarvoor moet ik in het najaar dus goed zijn. In de zomer rijd ik alleszins de Eneco Tour en de Waalse Gewesten. Zo’n meerdaagse rittenwedstrijden zijn ideaal om de conditie verder op scherp te krijgen. En dan zou het toch moeten lukken om in de selectie van Carlo Bomans te raken. Maar dat is voor later, nu maar eerst eens zien wat er in Wielsbeke van de kar valt, en in Ruddervoorde natuurlijk…”

Mini-Interview met Steven Caethoven

Gepost op : 09/06/2014

“De hattrick zit er niet in”

Nadat Steven Caethoven zowel in 2012 als 2013 de Sint-Elooisprijs op zijn naam wist te schrijven vermoedden we dat de snelle Oost-Vlaming ook in 2014 zou meespelen voor de overwinning. Toch zit de hattrick er niet in…

Riddersport: De Sint-Elooisprijs van 2013 was je enige overwinning bij de profs vorig jaar waarna je een stapje terug zette en bij de eliterenners zonder contract aan de slag ging. Ook die mogen aan de Sint-Elooisprijs deelnemen, maar we zagen jouw inschrijving nog niet binnekomen…

Caethoven: Het klopt dat ik nog geen wildcard heb aangevraagd omdat ik met mijn ploeg die dag andere verplichtingen heb, ik moet voor Decock-Woningbouw Vandekerckhove op dinsdag 24 juni de interclubwedstrijd in Geluwe rijden. Heel jammer want mocht ik daar niet moeten rijden, ik was zeker naar Ruddervoorde gekomen. De Sint-Elooisprijs is een heel mooie koers en ik heb hem twee jaar op rij gewonnen. Daar komt nog bij dat ik voel dat ik met de huidige conditie in staat moet zijn om me met de profs te meten.

Riddersport: Jammer dat je er niet bij bent. Even terugblikken dan maar, naar 2012 en 2013. Welke van de twee overwinningen vond je de mooiste?

Caethoven: Dan gaat mijn voorkeur toch uit naar mijn zege in 2012. Winnen van Vanmarcke en Keukeleire was toch wel iets speciaals, dat zijn geen gewone mannen. 2013 was over de hele lijn een minder geslaagd seizoen met slechts één overwinning, de Sint-Elooisprijs in Ruddervoorde. Dat was tegelijk het enige hoogtepunt van mijn 2013 campagne.

Riddersport: Ondertussen gonst het van de geruchten dat je in 2015 een comeback kunt maken op het hoogste niveau. Nu je bij de eliterenners zonder contract dit jaar al vijf overwinningen hebt behaald is er weer interesse van profteams. Ben je van plan om terug prof te worden?

Caethoven: Daar moet ik me nog eens heel goed over bezinnen. Nadat ik tien jaar prof was besloot ik na mijn slecht seizoen 2013 zelf om een stap terug te zetten en als eliterenner zonder contract aan de slag te gaan. Ondertussen heb ik me daarin geschikt en ook naast de koers een ander leven uitgebouwd, ik weet niet of ik dat volgend jaar weer allemaal wil opgeven. Ik zal dan ook 34 jaar zijn en vraag me af hoeveel seizoenen ik dan nog kan meedraaien tussen de profs. Later dit jaar zal ik als eliterenner zonder contract nog een paar profkoersen meerijden, dan zal ik al beter weten waar ik sta.

Mini-Interview met Sep Vanmarcke

Gepost op : 09/06/2014

“Ik koers altijd en overal om te winnen”

Waregemnaar Sep Vanmarcke imponeerde dit voorjaar vriend en vijand met een pak schitterende resultaten, al bleef de verhoopte grote overwinning uit. Tussen de Ronde van Zwitserland en het Belgisch Kampioenschap in Wielsbeke passeert Vanmarcke langs de Sint-Elooisprijs in Ruddervoorde om zich klaar te stomen voor de Tour de France en het wereldkampioenschap. “Maar ik kom niet gewoon om te trainen. Overal waar ik start, wil ik winnen.”

 

Riddersport: Derde in de Ronde van Vlaanderen, vierde in Gent-Wevelgem, vierde in Parijs-Roubaix, derde in Kuurne-Brussel-Kuurne en vierde in de Omloop Het Nieuwsblad. Met welk gevoel blik je terug op je voorjaar: voldaan of toch een beetje ontgoocheld?

Vanmarcke: Het is een mix van de beide gevoelens. Enerzijds ben ik uiteraard blij dat ik in elke voorjaarsklassieker mee streed voor de overwinning. Anderzijds is er ook de ontgoocheling dat ik er niet in slaagde om één van de voorjaarsklassiekers te winnen want dat was toch het doel.

Riddersport: Half mei trok je dan een week op stage naar de Vogezen om meteen bij je wederoptreden in de Ronde van Noorwegen een rit mee te pikken. Had je verwacht zo snel weer in conditie te zijn?

Vanmarcke: Ik wist dat ik goed getraind had, maar ik verwachtte niet zo snel weer zo goed te zijn. Uiteraard ben ik daar blij mee, ik weet dat de basis goed is en dat ik daarop nu kan verder bouwen. Dat ik won in Noorwegen verbaasde me omdat ik nog niet op intensiteit had getraind, al speelde de lange en slopende finale van de derde rit in Noorwegen wel in mijn kaart.

Riddersport: De Sint-Elooisprijs ligt op dinsdag 24 juni geprangd tussen de Ronde van Zwitserland die op zondag 22 juni eindigt en het Belgisch Kampioenschap in Wielsbeke precies een week later. Ruddervoorde lijkt me perfect om na een week hard labeur in de Zwitserse bergen de benen weer soepel te laten draaien in functie van het BK dat op een biljartvlak parcours wordt gereden.

Vanmarcke: Het BK in Wielsbeke wordt door de vlakke omloop een kermiskoers, maar dan een heel lange. Vandaar dat de Sint-Elooisprijs ideaal is als voorbereiding, alleen jammer dat jullie koers zo kort na het einde van de Ronde van Zwitserland valt. In de eerste twee ronden van de Sint-Elooisprijs zal ik vermoedelijk nog een beetje de kat uit de boom kijken, kwestie van aan te voelen in hoeverre  Zwitserland nog in de benen hangt. Maar overal waar ik koers, start ik om te winnen. Ik weet ook wel dat winnen niet vanzelfsprekend is, maar ik start wel met die ambitie.

 

Riddersport: En een week na het Belgisch Kampioenschap volgt dan de Tour de France. Hou je van de Tour of laat je hem liever links liggen?

Vanmarcke: Als specialist van de klassiekers liggen voor mij de belangrijkste wedstrijden in het voor- en het najaar, twee periodes waarin ik sowieso al geen grote ronde kan rijden. Dan schiet er bijna alleen nog de Tour over, al vind ik het ook wel een heel leuke etappekoers om te rijden.

Riddersport: Op het einde van het seizoen volgt dan het WK in het Spaanse Ponferrada. Je ging het parcours al bekijken en ik vermoed dat -gezien het hoogteprofiel van de omloop- een klassiekerspecialist daar perfect uit de voeten kan.

Vanmarcke: Het is inderdaad een haalbare kaart voor een klassiek renner met in iedere ronde één steil klimmetje en één helling die evengoed in Vlaanderen had kunnen liggen. In een ééndagswedstrijd kan ik sowieso iets meer. Ik zal me dan maar optimaal voorbereiden om mijn plaatsje in de Belgische selectie te verdienen, niet?”

Mini-interview Johan De Muynck

Gepost op : 09/06/2014

“Blij dat ik er bij mag zijn”

Veloclub Riddersport maakt er een erezaak van om ieder jaar een voormalig toprenner als eregast uit de nodigen naar de Sint-Elooisprijs.Op dinsdag 24 juni hanteert ex-Giro d’Italia winnaar Johan De Muynck (66) het startpistool.

Riddersport: Het bleek niet zo eenvoudig om u voor dit korte interview te strikken. Nog altijd druk aan het fietsen blijkbaar…

De Muynck: Ik fiets inderdaad nog altijd heel graag en als het weer dat toelaat, rij ik wekelijks toch nog drie- tot vierhonderd kilometer. Niet langer om te winnen of records na te streven, wel om fit en gezond te blijven.

Riddersport: In welke mate volgt u de wielrennerij nog? En kijkt u dan als ex-winnaar van de Ronde van Italië met extra aandacht naar die wedstrijd?

De Muynck: Uiteraard volg ik de wielersport nog altijd op de voet, maar naar de Giro kijk ik niet speciaal meer of minder dan naar andere wedstrijden. Ik supporter ook niet voor een bepaalde renner, heb geen favorieten. Ik ben als wielerliefhebber heel neutraal.

Riddersport: U heeft zelf ook nog een aantal keer de Sint-Elooisprijs gereden. Wat herinnert u zich van onze koers? De Muynck: Ik weet dat de Sint-Elooisprijs in de tijd dat ik renner was wat vroeger op het seizoen werd verreden, in de aanloop naar de Grote Prijs van Frankfurt. Ruddervoorde was een ideale voorbereidingskoers voor Franfurt, stevig doorkoersen bij jullie en dan op de fiets terug naar huis om wat extra kilometers te maken. Ik reed wel graag in Ruddervoorde.

Riddersport: Wat verwacht u trouwens van de dag? Wanneer is de dag voor u geslaagd?

De Muynck: Ik vind het een hele eer dat jullie mij uitgenodigd hebben om het startschot te komen geven en ik hoop er samen met Fons De Wolf een mooie dag van te maken. Ik hoop dat het mooi weer zal zijn, dat er veel renners aan de start staan, dat we een aantrekkelijke koers te zien krijgen met aan het eind een mooie winnaar. Het wordt beslist een mooie dag.

Jürgen Roelandts

Gepost op : 16/06/2013

“Meersman wordt de te kloppen man”...  Jürgen Roelandts werd al in zijn debuutjaar bij de profs in Knokke-Heist Belgisch kampioen en eindigde dit jaar in de Ronde van Vlaanderen mooi derde. De sprinter uit Sint-Martens-Bodegem die als renner steeds allrounder wordt komt in Ruddervoorde vier uur knallen om de laatste hand te leggen aan zijn conditie voor het Belgisch Kampioenschap in La Roche en de Tour de France die een weekje later op Corsica van start gaat.

Veloclub Riddersport: Vergis ik mij, of stond jij nog nooit in Ruddervoorde aan de start?
Jürgen Roelandts: Het zal inderdaad de eerste keer zijn dat ik van start ga in de Sint-Elooisprijs. De streek is me uiteraard bekend, maar jullie kunnen honderdenéén verschillende rondjes uitzetten. Ik ben dus wel een beetje benieuwd.

Veloclub Riddersport: Met welke ambitie kom je bij ons aan de start?
Jürgen Roelandts: In de Ronde van België merkte ik dat het met de conditie echt wel snor zat, maar na die ronde kreeg ik met buikgriep af te rekenen. Deze week rij ik nog de Ster ZLM Toer en ik hoop weer een paar procentjes beter te kunnen worden, kwestie van in topvorm aan de Tour de France te kunnen beginnen.

Veloclub Riddersport: Tussen de Sint-Elooisprijs en de start van de Ronde van Frankrijk zit natuurlijk ook nog het BK in La Roche. Vroeger was je in de eerste plaats sprinter terwijl je nu een allround renner bent. Ook La Roche moet je aankunnen, niet?
Jürgen Roelandts: La Roche wordt een heel zwaar Belgisch Kampioenschap want de omloop is echt lastig. Maar het klopt dat ik ook in zwaardere wedstrijden mee kan strijden voor de overwinning, al heb ik dan wel een superdag nodig.

Veloclub Riddersport: Gianni Meersman heeft het BK met rood in zijn agenda omcirkeld en komt ook in Ruddervoorde aan de start. Een man om in de gaten te houden?
Jürgen Roelandts: Absoluut, als je ziet wat Meersman in de Dauphiné presteert hoef je er niet aan te twijfelen dat hij zowel voor Ruddervoorde als voor het Belgisch Kampioenschap de te kloppen man wordt. Gianni is een steengoed coureur, hij verkeert in topvorm en het is bovendien een streekrenner: de ideale combinatie dus voor de Sint-Elooisprijs. Als hij meeschuift in een ontsnapping zullen we vooral niet mogen twijfelen.

Veloclub Riddersport: Als Meersman in de aanval trekt zal je een sterk Lotto-Belisol team aan het werk kunnen zetten. Zorgt dat voor een groot verschil?
Jürgen Roelandts: Een kermiskoers is sowieso een heel specifieke wedstrijd die je met één team niet zo gemakkelijk kunt controleren. Het is zaak om van bij de start attent mee te koersen en niet in te dommelen. Het wordt vier uur serieus koersen, maar in de voorbereiding op het BK en de Tour is dat precies wat ik nodig heb. Ik kijk er dan ook enorm naar uit.

Jens Keukeleire

Gepost op : 16/06/2013

“Ik kijk uit naar La Roche” - Jens Keukeleire is vaste klant in Ruddervoorde, “Ik vind dat echt een pittig koerske om te rijden.” De pion van Orica Greenedge wil dolgraag de Sint-Elooisprijs eens winnen, vorig jaar werd hij nipt geklopt door Steven Caethoven.
“Ik ga alleszins mijn beste beentje weer voorzetten,” belooft sympathieke Jens. “In Ruddervoorde wordt altijd van in het begin keihard gekoerst. In de eerste rondes wordt het verschil gemaakt, het is dus zeker zaak om alert te koersen.”

Keukeleire reed vorige week nog in Slovenië. “Ik had daar twee jaar geleden ook al eens met Cofidis gekoerst. Eerlijk gezegd zag ik dat toen niet zo zitten. Ik kon Slovenië niet meteen situeren, en dacht echt in het Oostblok terecht te komen met kapotte straten, en schimmelige hotels. Maar tot mijn verrassing bleek het buurland van Italië een modern, en zeer mooi land te zijn. En ook de koers viel best mee. Netjes ingedeeld, met een proloog, en drie verschillende types ritten. Dag een was vlak, dag twee bergachtig,en dag drie een heel gevarieerd parcours. Orica Greenedge was er vorig jaar met de volledige Tourploeg, en ook nu zitten er een paar jongens tussen die de Tour zullen rijden. Ik niet, nee. Dit jaar zie ik dat ook niet echt zitten, in tegenstelling tot vorig jaar.”
Daar heeft het slechte weer in de Giro en in het voorjaar alles mee te maken. “Ik voelde na de Giro dat ik behoefte had aan rust, en ik vermoed dat dat na het Belgisch kampioenschap niet anders zal zijn. De Giro verliep een stuk beter dan bij mijn debuut. Toen was ik al blij dat ik niet moest lossen, nu kon ik zelfs finales rijden nadat ik voor de ploeg had gewerkt. Enig probleem : het weer. Jullie hebben allemaal wel de beelden gezien met regen en sneeuw. Het was verschrikkelijk. Na vier dagen afwisselend 25 graden, regen en sneeuw, liep de helft van het peloton snotterend rond. Als je daarbij nog de weersomstandigheden van het voorjaar neemt, dan besef je wel dat er veel is gevergd van onze lichamen.”

Keukeleire kijkt trouwens reikhalzend uit naar het Belgisch kampioenschap in La Roche. “Ik ken het parcours, want met de beloften hebben wij daar ook een BK gereden. Ik ben toen wel in de voorlaatste ronde afgestapt, maar ik heb nu toch een goed gevoel. La Roche is een ideaal parcours voor een renner die geen ploeg ter beschikking heeft. Ik vergelijk het een beetje met Ronse, waar Stijn Devolder ook quasi alleen naar de titel reed. Excuses zullen er wel niet zijn, je moet honderd procent in vorm zijn om een rol van betekenis te kunnen spelen. Ik ben niet slecht, maar in Slovenië en Ruddervoorde zal precies blijken hoe ambitieus ik mag zijn.”

Steven Caethoven

Gepost: 16/06/2013

“Ik zal weer meespelen voor de overwinning” aldus Steven Caethoven.Vorig jaar droogde Steven Caethoven Jens Keukeleire en Kurt Hovelijnck af in de spurt van een uitgedund peloton waarmee Caethoven in Ruddervoorde zijn eerste overwinning van 2012 pakte. Dit jaar kwam de Oost-Vlaming moeizaam op gang, maar in de Sint-Elooisprijs hoopt Caethoven opnieuw mee te spelen voor de overwinning.

Veloclub Riddersport: Vorig jaar kwam je met gebalde vuisten als overwinnaar over de streep en schreeuwde je ‘Eindelijk!’. Wat mogen we dit jaar verwachten?
Steven Caethoven: Vorig jaar was ik het hele jaar al goed op dreef en ik zat al een poos op die eerste overwinning te wachten, die breekt immers de ban. Dit jaar ben ik heel moeizaam op gang gekomen, ik presteer niet goed in de regen en de kou. Als de winter dan zolang blijft duren zoals dit jaar, dan zit ik in de miserie. Ik hoop dus dat het in Ruddervoorde opnieuw mooi weer wordt.

Veloclub Riddersport: Was je ontgoocheld toen je vernam dat je team Accent Jobs – Wanty niet aan de start komt van de Sint-Elooisprijs?
Steven Caethoven: Ik merkte inderdaad dat jullie koers niet op de kalender van ons team staat, maar ik had voor mezelf al beslist dat ik in Ruddervoorde wel zou rijden. Het is gemakkelijker koersen als je meerdere ploegmaats in steun hebt, maar vorig jaar was ik ook de enige renner van mijn ploeg in de kopgroep en ik heb het ook afgemaakt. Ik weet dus dat ik het ook in mijn eentje kan.’’

Veloclub Riddersport: Vorig jaar koerste je vanaf de eerste kilometer attent mee voorin en nadien vertelde je dat je wel van die manier van koersen houden: vanaf het begin de beuk er in en dan zorgen dat je de natuurlijke selectie overleeft om aan de finish je snelle benen te laten spreken.
Steven Caethoven: Dat is inderdaad mijn favoriete manier van koersen. Veel liever mee de koers hard maken dan een gecontroleerde wedstrijd rijden en op het einde sprinten met een grote groep. Jammer genoeg komt dat laatste soort wedstrijden steeds vaker voor, het lijkt de norm te worden in de moderne wielrennerij. In Ruddervoorde hoop ik op eenzelfde wedstrijdscenario als vorig jaar, dan ben ik er zeker van dat ik weer zal meespelen voor de overwinning.

Veloclub Riddersport: De eerste die je vorig jaar om de nek vloog na je overwinning in de Torhoutestraat was je oma. Zal ze er dinsdag weer bij zijn?
Steven Caethoven: Absoluut, als het weer een beetje mee zit en de koers is niet al te ver weg, dan komt mijn oma mee. Ze is en blijft mijn beste supporter.

Exact 20 jaar geleden !

Gepost op : 09/06/2013

Oud-winnaar Jan Mattheus: “Ruddervoorde Koerse er bewust uitgepikt”

De Sint-Elooisprijs is straks aan zijn 58ste editie toe. Wie de erelijst dit jaar bijkleurt, is voorlopig nog een goed bewaard geheim. Jan Mattheus (48) viel die eer alvast wel te beurt. Exact twintig jaar geleden zette hij Ruddervoorde Koerse op zijn naam. Een gesprek met deze in Ichtegem wonende oud-winnaar mocht dan ook niet ontbreken.

Veloclub Riddersport: Jan, gedurende vijf jaren (1989-1993) ging  je als profrenner door het leven. Hoe kijk jij hierop terug?
Mijn eerste twee profjaren reed ik in Nederlandse loondienst (Superconfex-Yoko/Buckler). Jan Raes was hierbij steevast mijn ploegleider. De laatste drie jaren reed ik voor het Belgische La William-Duvel, dit onder leiding van Rudy Pevenage. Ik houd, naast mijn overwinning in Ruddervoorde, de beste herinneringen over aan mijn zilveren plaatsen in de GP van Isbergues (1991) en de Druivenkoers in Overijse (1991). Daarnaast krijg ik ook nog altijd kippenvel als ik terugdenk aan mijn marathonontsnapping in de Luik-Bastenaken-Luik-editie van 1993.

Veloclub Riddersport: Ondanks dat je een zeer beloftevol jeugdrenner was, zette je na vijf jaren een punt achter je profcarrière.
Het klopt dat ik als jeugdrenner goed uit de voeten kon. Zo won ik de Ronde van Vlaanderen bij de junioren, veroverde ik meerdere malen een ticket voor het wereldkampioenschap en maakte ik ook de Olympische Spelen van 1988 in Seoul – toen nog voor amateurs – mee. Ik werd er trouwens elfde. Ik had echter ondertussen mijn universitaire studies beëindigd en besefte aan het einde van mijn profcarrière uiteindelijk dat ik niet goed genoeg was voor de absolute top. Ik koos ervoor mijn behaalde diploma te laten gelden en ging aan de slag in het onderwijs.

Veloclub Riddersport: In je afscheidsprofjaar (1993) greep je de zege in Ruddervoorde Koerse mee. Wat herinner je je nog van die euforische dag?
Samen met enkele andere renners reed ik op kop van de wedstrijd. Destijds was La William-Duvel de sterkste ploeg in het kermiskoerscircuit. Mijn mee aan kop sleurende ploegmakkers Michel Cornelisse en Johan Devos gaven me aan mijn kans te wagen. Wonderwel kon ik mijn solorit uitzingen tot aan de streep. Ik was geen sprinter. Solo eindigen was mijn enige kans. In totaal stond ik drie keer bij jullie aan de start. In de weelde van streekkermiskoersen pikte ik Ruddervoorde Koerse er bewust uit. Ik reed er graag. Voor eigen volk fietsen geeft altijd een kick.

Veloclub Riddersport: Zien we je op dinsdag 17 juni ook ergens aan de kant staan tijdens de 58ste editie van de Sint-Elooisprijs?
Die kans is zeer reëel! Als ik mijn verbeterwerk van school tijdig afgewerkt krijg, zal je me sowieso langs de kant tegen het lijf lopen (lacht).

 

Het laatste rondje om de kerk

Gepost op : 01/01/2012

Voor de wedstrijd komt de Nederlandse auteur Mark de Bruijn zijn boek “Het laatste rondje om de kerk” voorstellen.

Dichterbij rock-'rock-'n-roll kan wielrennen niet komen. Niet eerder verscheen er een boek over deze fameuze kermiskoersen.

Wie probeert het grote wielrennen te begrijpen, met al z'n mystiek en dopingaffaires, moet hier beginnen. Kermiskoersen zijn plattelandsnostalgie, meestal zonder gouden randje.
Het boek belicht de schimmige vormen van wielerromantiek: de primitieve doping, de zwendel in en rond de koers, de naamloze coureurs die nog vaker aan lager wal raakten dan hun beroemde collega's. Van kievitseieren met wortelsap tot de levensgevaarlijke Pot Belge, een cocktail van heroïne en amfetamines.

Journalist Mark de Bruijn beschrijft de wereld achter de kermiskoers. Zijn boek staat vol onthullende, tragische en tragikomische verhalen over randzaken in het duistere circuit van de kleine profkoers. Zo sprak hij met de Godfather van de kermiskoers, Paul de Baeremaeker, met de zingende kermiscoureur Koen de Koker, een veroordeelde dopingdealer en heel wat ander schilderachtig koersvolk.

Het laatste rondje om de kerk is een ode aan alle dromers die roem zochten, maar gedoemd waren om broodrenner te blijven. Met de langzame teloorgang van de kermiskoers verdwijnt niet alleen hun broodwinning, maar ook de meest romantische vorm van wielersport. 'Een niet alledaags wielerboek over naamloze helden.'

Mark de Bruijn (1971) is publicist, televisieverslaggever (o.a. voor de NOS en EenVandaag) en een hartstochtelijk wielerliefhebber. Hij schrijft voor het literaire wielertijdschrift De Muur en de wielersite www.HetisKoers.nl

 

Internationaal peloton !!

Gepost op : 09/06/2013

Renners van over de hele wereld vinden weg naar Ruddervoorde

Maandenlang is Geert Popelier als bestuurslid van Veloclub Riddersport in de weer met de samenstelling van het deelnemersveld voor Ruddervoorde Koerse. Uren hangt hij aan de lijn met ploegleiders en renners om toch maar een zo mooi mogelijk peloton bij mekaar te krijgen voor de jaarlijkse wielerhoogdag in Ruddervoorde. Dat er soms ook exotische vogels tussen zitten is logisch, maar wie weet zijn Jacek Morajko of Juan Antonio Murillo Cardona wel toekomstige winnaars van de Ronde van Vlaanderen…

Niet minder dan veertien wielerteams hebben hun deelname aan Ruddervoorde Koerse al bevestigd. De beste van die teams worden door Veloclub Riddersport gecontacteerd met de vraag om aan onze wielerwedstrijd deel te nemen, een aantal andere teams dient zelf bij de organisatie een aanvraag in om Ruddervoorde Koerse te mogen rijden. En dan begint het puzzelwerk van Popelier.

België-Nederland
Lotto-Belisol komt duidelijk met ambitie aan de start want hun selectie is niet mis. Ex Belgisch Kampioen Jurgen Van De Walle komt in Ruddervoorde de laatste hand leggen aan de voorbereiding van het BK in La Roche, maar ook Dirk Bellemakers (winnaar van Ruddervoorde Koerse in 2011) is gebrand op een sterke prestatie. Tosh Van Der Sande is zoals dat in het West-Vlaams heet ‘katterap’ aan de streep en Frederik Willems een ervaren wegkapitein. Topsport Vlaanderen – Baloise zette ondermeer streekrenner Jelle Wallays bij de selectie van Ruddervoorde Koerse, net zoals pistetopper Kenny De Ketele. Kurt Hovelijnck (derde vorig jaar in Ruddervoorde) voert samen met Ronde van België revelatie Stijn Steels de troepen van Crelan-Euphony aan, BKCP-Powerplus brengt naast Niels Albert ook de broers Michael en Dieter Vanthourenhout aan de start. Colba – Superano Ham rekent op de Fransen Denis Flahaut en Clément Lhotellerie, Doltcini-Flanders brengt West-Vlaming Gorik Gardeyn in stelling. Van Nederlandse zijde komt er concurrentie van het Koga Cycling Team dat kan rekenen op sprinter Wim Stroetinga, het Metec TKH Continental Cycling Team heeft met Remco te Brake een interessant ijzer in het vuur.

Verrassing!
Verzet je in sommige gevallen als organisator hemel en aarde om deze of gene topper naar je wedstrijd te halen, dan word je anderzijds soms verrast door de toppers die zomaar ‘uit de lucht komen vallen’. Zo diende het Zuid-Afrikaanse team MTN zelf een aanvraag in om Ruddervoorde Koerse te rijden en lieten ze daarna prompt weten met de winnaar van Milaan-Sanremo, Gerald Ciolek, aan de start te staan! En het Poolse CCC Polsat Pokowice zette gouwe ouwe Davide Rebellin in de selectie voor Ruddervoorde. Mooie namen om in de gaten te houden dus.

Ruddervoorde, centrum van de (wieler)wereld
De mondialisering van de wielersport was het stokpaardje van voormalig UCI-voorzitter Hein Verbruggen en het moet toch zijn dat hij op zijn minst voor een stuk in zijn opzet is geslaagd. Op dinsdag 18 juni is Ruddervoorde het centrum van de (wieler)wereld want op de voorlopige deelnemerslijst staan renners van 24 (!) verschillende nationaliteiten. Spanjaarden, Finnen, Nieuw-Zeelanders, Zuid-Afrikanen, Letten, Litouwers en Colombianen: het zit er allemaal tussen.

Heet van de naald

Gepost op : 03/06/2013

**Onkruid vergaat niet, niemand minder dan Davide Rebellin, oud-winnaar van de Classica San Sebastian, Waalse Pijl, Amstel Gold Race, en Luik-Bastenaken-Luik, staat op 18 juni aan de start in Ruddervoorde.  Dit jaar komt hij uit voor CCC Polkowice, en won hij al de 1e en 4e etappe  van de Szlakiem Grodow Piastowskisch. In 2009 werd de Italiaan twee jaar geschorst na een positieve plas op de Olympische Spelen van Peking. Rebellin is er ondertussen 42.

**Gianni Meersman is de eerste grote vedette die we konden strikken voor Ruddervoorde Koerse. Meersman is de fiere leider in de Belgische zegestand met vier stuks in Catalonië en Romandië. In de openingsetappe van de Dauphiné Libéré werd hij tweede in een elitegroepje met Froome, Porte, Fuglsang en Valverde, en in rit 2 opnieuw tweede na Viviani. In Ruddervoorde wil hij zich verder klaarstomen voor zijn favorietenrol op het BK in La Roche.

**Steven Caethoven, winnaar vorig jaar voor Jens Keukeleire en Kurt Hovelynck, komt zeker rijden in Ruddervoorde, met of zonder Accent.Jobs-Wantyploeg.

Roland Liboton is eregast van de 58ste Sint-Elooisprijs

Gepost op : 03/06/2013

“Leuk om de crossers al eens aan het werk te zien! ”  Vijfvoudig wereldkampioen en tienvoudig Belgisch Kampioen veldrijden Roland Liboton is op dinsdag 18 juni eregast van de 58ste Sint-Elooisprijs en zal de wedstrijd om 13.30 uur op gang schieten. In dit mini-interview blikken we met de man uit Rillaar vooruit naar Ruddervoorde Koerse en graven we in een ietwat onbekend deel van zijn palmares, dat van de wegrenner Libobon.

Veloclub Riddersport: De meeste mensen weten wel dat je meervoudig Belgisch en wereldkampioen veldrijden bent, maar reed je ook veel en graag op de weg?
Roland Liboton: Als veldrijder moet je in de zomer op de weg rijden om een goede basis voor de winter te leggen. Ik reed dus iedere zomer een aantal kermiskoersen, criteriums en een paar kleinere rondjes, alles in functie van de cross. Eén keer nam ik aan de Tour de France deel, maar dat beviel me slecht want ik was er twee maanden kapot van. Tja, dat kon ook moeilijk anders want ik was voor de Tour slechts in vier criteriums gestart en in twee daarvan was ik afgestapt.

Veloclub Riddersport: Een veldrijder in de Tour de France, dat kom je niet meer tegen in de moderne wielrennerij.
Roland Liboton: In 1981 namen vijf veldrittoppers deel aan de Tour met onder andere Klaus-Peter Thaler, Albert Zweifel en Hennie Stamsnijder. Het was een wedstrijd in de wedstrijd met slechts één inzet: welke crosser gaat het langst overleven? Ik hield het zeventien ritten vol, maar dan had ik geen zin meer en stapte af.

Veloclub Riddersport: Ook straf. ‘Ik heb geen goesting meer, dus ik ga naar huis’…
Roland Liboton: Ik weet nog dat het in de eerste Alpenrit was. Er reed een groepje voorop en samen met Willy Teirlinck was ik in de achtervolging gegaan. Het was verschrikkelijk slecht weer en op een bepaald moment vroeg ik mij af wat ik daar in dat hondenweer nog aan het doen was. Teirlinck drong nog aan en probeerde mij op de fiets te houden, maar ik zag het niet meer zitten en kneep de remmen dicht. Ik heb er nog altijd spijt van want ik was doorheen de Ronde steeds beter gaan rijden en had Parijs kunnen halen. Jammer, jammer, jammer.

Veloclub Riddersport: In Ruddervoorde zullen ook een aantal veldrijders aan de start staan. Vanaf wanneer moeten die kerels iets beginnen tonen op de weg?
Roland Liboton: Een veldrijder hoeft geen vijf kermiskoersen te winnen in de zomer om zeker te zijn dat hij een goede crosswinter zal hebben. Crossers moeten op de weg hun basis leggen. Uitslagen rijden is mooi meegenomen, maar niet noodzakelijk. Anderzijds mag je het veldrijden niet onderschatten, het is zeker geen sport voor gebuisde wielrenners want veel crossers kunnen op de weg echt wel uit de voeten. Ik denk maar aan Niels Albert die al mooie wedstrijden op de weg gewonnen heeft en zeker geen slecht klimmer is.

Veloclub Riddersport: Wat verwacht je eigenlijk van de dag in Ruddervoorde?
Roland Liboton: Ik mocht al op meerdere wedstrijden eregast zijn en vind dat best leuk. Ik hoop dat het weer mee zit, dat er veel volk langs de weg staat en dat we een mooie wedstrijd te zien krijgen. Ik kijk er in ieder geval naar uit om de crossers al eens aan het werk te zien.

Interview Gianni Meersman

Gepost op : 03/06/2013

Gianni Meersman : “Voor eigen volk koersen heeft niks dan voordelen”  Voor de West-Vlaming saat de zegeteller dit jaar al op vier,  met twee ritoverwinningen in de Ronde van Romandië en evenveel in de Ronde van Catalonië.  Het Belgisch Kampioenschap in La Roche heeft Meersman met rood in de agenda omcirkeld en de voorbereiding naar het BK loodst de speerpunt van Omega Pharma – Quick Step ook langs de Sint-Elooisprijs van Ruddervoorde.

Veloclub Riddersport: Veel wielerliefhebbers zullen zeggen dat 2013 het jaar van de doorbraak is van Gianni Meersman, maar zie je dat zelf ook zo?
Gianni Meersman: Eigenlijk niet, ik vond persoonlijk 2012 eerder mijn jaar van de doorbraak met een ritzege in Parijs-Nice, een derde plaats in de Classica San Sebastian en deelname aan het WK. Maar ik begrijp dat de vier overwinningen van dit jaar bij meer wielerliefhebbers opvallen.

Veloclub Riddersport: Hoewel je nog maar 27 jaar bent, is 2013 wel al je zesde jaar als beroepsrenner. Moeten we daar de reden voor de doorbraak zoeken, bij de combinatie van ervaring en maturiteit?
Gianni Meersman: Ik denk dat er nog een veel belangrijkere factor meespeelt: de drie laatste jaren ben ik vrij van blessures en tegenslagen gebleven zodat ik telkens van februari tot oktober een volledig programma kon afwerken en goed de winter kon ingaan. In de eerste drie jaren van mijn carrière werd ik altijd wel afgeremd door één of andere tegenslag. Dan kan je een poos niet trainen, gaat je conditie er op achteruit en moet je eigenlijk weer eerst beginnen met een achterstand op te halen om daarna te verbeteren. Ik heb me daar echter nooit grote zorgen over gemaakt, in ben altijd in mezelf blijven geloven. Want eens je aan jezelf begint te twijfelen is alles verloren. Als je keihard blijft werken, moeten de resultaten wel volgen.

Veloclub Riddersport: Je bent het parcours van het Belgisch Kampioenschap in La Roche al uitgebreid gaan verkennen. Een omloop naar jouw zin gevonden?
Gianni Meersman: Absoluut, het parcours spreekt mij enorm aan. Anderzijds is een Belgisch Kampioenschap altijd een vreemde wedstrijd die je vanaf de eerste kilometer attent moet rijden. Toch ben ik er van overtuigd dat dit BK niet op 1-2-3 gereden zal zijn. Wie er in het begin te ontstuimig in vliegt, rapen we in de finale wel op. Het is een heel selectief parcours waar we geen toevallige winnaar zullen krijgen.

Veloclub Riddersport: Hoe past de Sint-Elooisprijs binnen je voorbereiding op het BK?
Gianni Meersman: Voor het Belgisch Kampioenschap rij ik nog de Dauphiné Libéré en misschien ga ik nog een paar dagen in Spanje bijtrainen, dat laatste zal vooral van het weer in België afhangen. Ik ben bij jullie al eens tweede geëindigd en weet dat het een ideale koers is om het gaspedaal nog eens stevig in te duwen. Daarenboven kan ik van thuis met de fiets naar Ruddervoorde en na de koers ook met de fiets terug huiswaarts. Die extra kilometers in de opbouw naar het BK zijn ideaal.

Veloclub Riddersport: Koersen in eigen provincie, wat doet dat met een renner?
Gianni Meersman: De Sint-Elooisprijs zal pas mijn tweede koers in België zijn dit jaar. Dan is het leuk dat het in eigen provincie is zodat veel supporters kunnen komen kijken. Daarenboven ligt Ruddervoorde net ver genoeg van huis om voor en na de koers wat bij te trainen. Niks dan voordelen dus.

Veloclub Riddersport: Moeten we trouwens een zwembad, een malle pet en een plastic gitaar voorzien voor het geval je wint in Ruddervoorde en je die zege op passende wijze wil vieren?
Gianni Meersman:  Je hebt die foto van mij op het internet dus ook gezien? (lacht) Na de bloedhete Ronde van Californië was het ginds even tijd voor ontspanning. Voor de lol ben ik met een pet op mijn hoofd en met een plastieken gitaar in mijn handen in het zwembad gesprongen. Ik ben slechts één keer in het water gesprongen, maar Guillaume van Keirsbulck had meteen wel een heel goede foto die op het internet belandde. Lachen, man!
 

Boek Leon Vandaele

Gepost op : 01/03/2013

Ann Vandaele de dochter van Leon Vandaele, heeft na jarenlange harde arbeid, de laatste hand gelegd aan een impressionant boek over de carrière van haar vader. In het boek brengt zij aan de hand van uniek fotomateriaal een treffend beeld van de wielrenner en de mens Leon Vandaele.

Leon werd geboren op 24 februari 1933 in Ruddervoorde, en stierf op 30 april 2000 in Oostkamp. Hij begon zijn profcarrière in 1952 bij Bertin-D’Alessandro, en beleefde zijn topjaren in de tweede helft van de jaren vijftig bij Faema en Flandria. Hij won onder meer Parijs-Roubaix, Parijs-Brussel, Gent-Wevelgem en drie keer het Kampioenschap van Vlaanderen in Koolskamp. Hij stond aan de wieg van de legendarische Flandriaploeg, toen de familie Claeys hem een uitweg bood na zijn ruzie met Rik Van Looy bij Faema. In 1964 sloot hij zijn loopbaan af bij Dr.Mann.
In 1952 was Leon Vandaele de allereerste winnaar van de Sint-Elooisprijs. Hij zou dat nog eens overdoen in 1953, 1957 en 1958. Daarmee is hij nog steeds recordhouder.

Alle info over het boek vind je www.leonvandaele.com. Het is enkel via voorafinschrijving te bestellen. Het boek wordt op donderdag 28 maart voorgesteld in Zedelgem, en op vrijdag 29 maart in Oostkamp.

 

 

Mini-interview Caethoven Steven

Gepost op : 01/07/2012

,,Een afvallingskoers ligt mij wel’’

Steven Caethoven won op dinsdag 19 juni oververdiend de 57ste editie van de Sint-Elooisprijs in Ruddervoorde. De renner van Accent Jobs – Willems Veranda’s koerste van bij de start uiterst attent mee en demonstreerde na een razend snelle wedstrijd in de Torhoutsestraat nog eens zijn spurterskwaliteiten.

Veloclub Riddersport: Gefeliciteerd met je verdiende zege. Altijd en overal zat je op de juiste plek in de wedstrijd.
Steven Caethoven: ,,Ik had mijn beste kameraad ’s ochtends al toevertrouwd dat ik me bijzonder goed voelde. Dat we al snel met een omvangrijke groep vooruit geraakten speelde in mijn voordeel want ik hou wel van een afvallingskoers. Dat soort koersen kan je gemakkelijker controleren, je moet er gewoon voor zorgen dat je alert blijft reageren op elke ontwikkeling in de kopgroep om nooit in een verloren positie te geraken. In de laatste ronde kon ik de kopgroep samen houden met het oog op de spurt.’’

Veloclub Riddersport: En het eerste wat je dan schreeuwt als je over de finish komt is ‘Eindelijk’!
Steven Caethoven: ,,Ik rij al het hele jaar goed, maar een overwinning zat er nog niet in. Voor het Belgisch Kampioenschap in Geel wou ik minstens één overwinning op de teller hebben, kwestie van met vertrouwen naar het kampioenschap te kunnen afzakken. Vandaar dat mijn overwinning in Ruddervoorde toch voor een serieuze opluchting zorgde.’’

Veloclub Riddersport: De warme omhelzing van het oude dametje na de aankomst was er eentje om in te lijsten.
Steven Caethoven: (lacht) ,,Dat was mijn oma die me rond mijn nek vloog. Ze volgt mij al van bij mijn allereerste koers en is mijn grootste supporter. Het doet ook mij deugd als ik zie dat ze ondanks haar hoge leeftijd toch nog altijd zo kan genieten als ik een goede prestatie neerzet.

Veloclub Riddersport: Het zou ons uiteraard plezieren mochten we jou als winnaar van de 57ste Sint- Elooisprijs ook volgend jaar bij ons in Ruddervoorde aan de start zouden hebben.
Steven Caethoven: ,,Als het geen verschrikkelijk beestenweer is zal ik graag bij jullie aan de start komen. De Sint-Elooisprijs is een wedstrijd die ik graag rij: de organisatie is top en Ruddervoorde is niet zo ver van bij mij zodat er altijd wel wat extra supporters voor mij langs de weg staan. Ik reed jullie wedstrijd al een keer of drie-vier en volgend jaar ben ik graag weer van de partij.’’

Hier alvast een paar sfeerbeelden www.ruddervoorde-koerse.be/node/100 *** Meer foto's volgen later !!

Steven Caethoven snelste in 57ste Sint-Elooisprijs

Gepost op : 19/06/2012

Steven Caethoven was de snelste van een kopgroep van 10 in de straten van Ruddervoorde.

De Oost-Vlaming van Accent.Jobs was sneller dan Jens Keukeleire en Kurt Hovelynck.Er stonden 155 renners aan de start van de Sint-Elooisprijs, waaronder ronkende namen als Thomas De Gendt, Stijn Devolder, Sep Van Marcke, Jens Keukeleire en Nick Nuyens. De winnaar van de Ronde van Vlaanderen zat er wel niet bij toen in het begin van de koers 26 namen zich verzamelden in een kopgroep. Die 26 kregen ruim 3 minuten van het peloton, dat na lang tegenspartelen er de brui aan gaf. Op drie ronden van het einde werd het kaf van het koren gescheiden. Vacansoleil-ploegmaats Thomas De Gendt en Bert-Jan Lindeman misten de boot, Frederik Veuchelen was er wel bij, samen met Kurt Hovelynck, Sep Vanmarcke, Steven Caethoven, Dieter Vanthourenhout, en Jens Keukeleire. Met zijn tienen gingen ze naar de meet, en het was de aalvlugge Steven Caethoven die het haalde voor Jens Keukeleire, en Kurt Hovelynck.

Dankzij een massale belangstelling en een stralend weertje werd deze 57e editie wederom een fantastisch succes ! Dank u wel !!!

Op de valreep

Gepost op : 17/06/2012

Volgende namen van Rabobank komen ook zeker :

> Bram Tankink ( Tour-certitude in de ploeg van Robert Gesink)
> Paul Martens ( Duitsland )
> Coen Vermeltfoort ( winnaar enkele jaren  geleden van Parijs Roubaix voor beloften.

Ook de  continentale ploeg Roubaix-Lille Métropole zal komen met :

> Denis Flahaut
> Pierre Drancourt
> Anthony Colin
> Boris Zimine
> Loic Desriac
> Kevin Lalouette

Tot dinsdag !

Deelnemerslijst editie 2012

Gepost op : 16/06/2012

Dit is de lijst van deelnemers ingeschreven via hun PLOEG ! ( live link CYCLING SERVICE )

De individuele renners staan niet in deze lijst maar zijn : Thomas De Gendt - Sep Van Marcke - Jens Keukeleire en Nick Nuyens

Schoon volk op Ruddervoorde Koerse (krantenartikel)

Gepost op : 17/06/2012

RUDDERVOORDE/VELDEGEM - Op dinsdag 19 juni organiseert vzw Veloclub Riddersport voor de 57ste keer de Sint-Elooisprijs, een wielerwedstrijd voor profs. In de volksmond ook wel eens ‘Ruddervoorde Koerse’ genoemd.

Het parcours loopt over het grondgebied van Ruddervoorde (Sint-Eligius) en ook een stukje Veldegem. Er moeten vijftien ronden van 11 km worden afgelegd. In totaal bedraagt de wedstrijd dus ongeveer 165 km. De officieuze start vindt plaats in de Torhoutsestraat, richting Torhout. Daarna volgt de officiële start bij het doorrijden van de "finishboog", Hogestraat, Veldegemsestraat, Sijslostraat, Markt, Sint- Elooisstraat, Kortrijksestraat, Zandstraat, Laurierstraat, Koebroekdreef, Sportstraat en terug naar de Torhoutsestraat. Dit jaar is er ook een ‘VIP-dorp’ tijdens de wedstrijd. De prijsuitreiking vindt plaats in café-taverne ’t Oud Gemeentehuis op de Markt. “Ik organiseer die avond ook een après-vélo”, aldus uitbater Stefaan Decancq.

Liefde voor de wielersport

In Ruddervoorde is de liefde voor de wielersport steeds voelbaar geweest. Naast de Sint-Elooisprijs zijn er ook nog de gekende Superprestige Cyclocross en het Provinciaal Kampioenschap tijdrijden. De Sint-Elooisprijs is onafscheidelijk verbonden met Veloclub Riddersport. De naam "Riddersport" verwijst naar het wapenschild van Ruddervoorde, een schild waarop een ridder is afgebeeld. De vereniging werd in 1950 gesticht. Hierbij werd het stamnummer 363 overgenomen van SC Munckengalm, een Ruddervoordse club die in 1942 het licht zag en de eerste Koerse in 1950 had alles te maken met de figuur van Leon Vandaele, een rasechte Ruddervoordenaar die toen als jonge renner furore maakte.

Grote belangstelling

De Sint-Elooisprijs is niet zomaar een banale regionale koers, dat bewijst de erelijst met heel wat bekende namen. De omloop is zeer aantrekkelijk en wordt door de wielrenners uitermate gewaardeerd: snel en veilig. De wedstrijd vindt enkele dagen voor het Belgisch Kampioenschap plaats en geldt bijgevolg als één van de laatste testen. De belangstelling bij het publiek en de media is aanzienlijk. Samenvattende reportages op FOCUS WTV, VTM en SPORZA zijn hiervan het bewijs. Niemand minder dan ex-profrenner Nico Mattan is dit jaar de eregast. “In Ruddervoorde heb ik altijd graag gereden. Het parcours was overal mooi breed, behalve dat stukje aan Jacques Gryspeert (de Hogestraat, red.), maar voor de rest, prima in orde. Ik vind het leuk dat de organisatie aan mij heeft gedacht. Ik heb er nog een paar keer met Frank (Vandenbroucke, red.) gereden, en heb daar niks dan goede herinneringen aan overgehouden”, aldus de peter van de 57ste Sint-Elooisprijs.

Absolute toppers

Bekende namen die zeker aan de start komen: Nick Nuyens (winnaar Ronde van Vlaanderen 2011), Sep Van Marcke (winnaar Omloop Het Nieuwsblad), Thomas De Gendt (podium in de Giro), Stijn Devolder (Vacansoleil-DCM), Jens Keukeleire (GreenEdge), de Nederlander Dirk Bellemakers (winnaar vorige editie) en vele andere toppers. Ook Sven Vandousselaere (tweedejaarsprof bij Topsport Vlaanderen- Mercator) mogen we in de ‘Koerse’ verwachten: “Ik probeer overal mijn uiterste best te doen, maar voor eigen volk kan je nog net dat tikkeltje dieper gaan. De vele supporters langs de kant stuwen je werkelijk vooruit. Ik hou trouwens van het parcours dat de Sint-Elooisprijs voorschotelt. Ik weet bij wijze van spreken elk oneffenheid liggen. De omloop heeft voor mij geen geheimen. Dat maakt de wedstrijd zo speciaal”, zegt de beloftevolle streekrenner.

Wereldkampioen Niels Albert

Daarnaast mogen we ook een aantal ploegen verwelkomen. Topsport Vlaanderen- Mercator komt de volgende generatie toppers voorstellen. Landbouwkrediet-Euphony is elk jaar van de partij, net als de Australiërs van Drapac-Porsche. De veldrijders van BKCP-Powerplus kiezen ook voor Ruddervoorde om hun seizoen voor te bereiden. Wereldkampioen Niels Albert heeft in het verleden al meermaals bewezen dat hij ook op de weg zijn mannetje kan staan. Hij won in 2010 zelfs in Izegem. Andere streekrenners zijn Dieter Vanthourenhout en Gianni Vermeersch. Voorlopig zijn er nog onderhandelingen aan de gang met Farnese Vini, BMC (trio Gilbert-Van Avermaet- Lodewijckx ), Rabobank en Omega Pharma-Quick Step. Ook met Jurgen Roelandts (Lotto-Belisol) wordt er nog onderhandeld.

Professionele aanpak

Deze wielerwedstrijd - voor profs - vereist uiteraard een professionele aanpak. Dat het bestuur van Riddersport hierin slaagt, blijkt uit de kwantiteit en vooral de kwaliteit van het deelnemersveld. Een overzicht van de ploegen die zeker deelnemen:
Pro-tour ploegen : Vacansoleil en Lotto-Belisol
Pro-continentaal : Topsport Vlaanderen, Landbouwkrediet en Accent interim
Continentaal : BKCP-Powerplus, Marco Polo, Drapac Porsche, Koga cycling team,
Colba en Differdange.
De Algerijnse formatie Geofco-Ville d'Alger (met onder andere Bert Scheirlinckx),
Team Differdange (met de Litouwse broers Kaupas) en Koga cycling team (met
spurtbom Wim Stroetinga) zijn ook van de partij.
Geert Popelier, de rennersverantwoordelijke van Riddersport, heeft de jongste
maanden niet stilgezeten.

Info: Inschrijving renners vanaf 11.30 uur in feestzaal "De Zwaan" op de Markt in
Ruddervoorde.
Aanvang van de wedstrijd om 13.30 uur in de Torhoutsestraat.
Einde van de wedstrijd omstreeks 17.15 uur.

Wilfried David en Sonja Rommelaere

Gepost op : 17/05/2012

12 december 2011 is een datum die in het geheugen van iedere Ruddervoordenaar, en zeker van Wilfried en Sonja, zal gegrift blijven. Op die dramatische maandagavond zorgde een kortsluiting voor het einde van een droom. Munckhove was een plaats waar velen graag vertoefden voor een frisse pint, de smakelijke ribbetjes, maar vooral het gezelschap van Wilfried en Sonja.

“Een flink stuk van ons sociaal leven ging verloren in die brand,” vertellen Wilfried en Sonja, die ondertussen onderdak vonden bij dochter Nathalie en schoonzoon Jimmy. “Iedereen kwam altijd bij ons over de vloer, van de ene dag op de andere valt dat weg.”

“We hebben er even aan gedacht om een nieuwe zaak te openen, want het ziet er niet meteen naar uit dat Munckhove weer zal worden opgebouwd. Maar ondertussen hebben we dat idee laten varen.”

Wilfried en Sonja zijn gepokt en gemazeld in de wielersport. Wilfried was zelf beroepsrenner van 1968 tot 1976, als knecht van o.a. Walter Godefroot. Maar Wilfried kon het zelf ook afmaken. Hij won als neo bij Flandria de Ronde van België, en iedereen herinnert zich ook nog wel zijn tweede plaats in de Vuelta van 1971, na Ferdinand Bracke, maar wel voor Luis Ocana. “Fred Damman van

Het Laatste Nieuws noemde mij toen de morele overwinnaar van de Vuelta. In de rit naar Burgos was ik met een aantal Spanjaarden voorop, waaronder Ocana. Die zaten allemaal in de slag natuurlijk, voor de etappezege en voor de leiderstrui. Uiteindelijk ben ik zelf gedemarreerd en heb ik de rit gewonnen. Ik kon toch moeilijk meewerken, en mijn ploegmaat Bracke uit de leiderstrui rijden,” herinnert Wilfried zich nog. In 1973 won hij de vijftiende etappe in de Ronde van Frankrijk in Fleurance. Wilfried sloot in 1976 zijn profcarrière af bij Ijsboerke-Colnago.

“In Ruddervoorde heb ik maar een keer of drie gereden, denk ik. Ik moest dan meestal in Frankrijk rijden. Nu, kermiskoersen lagen mij ook niet zo. Ik reed er wel een paar in dienst van Walter Godefroot, maar zelf heb ik nooit geen platte prijs gereden in een kermiskoers, tenzij op een blauwe maandag,” lacht Wilfried.

“Vroeger waren er natuurlijk meer kermiskoersen dan nu. De bond en sommige renners halen daar hun neus voor op. Ik begrijp dat niet, je kunt toch niet elke week de Ronde van Vlaanderen, of de Tour de France rijden. De Sint-Elooisprijs heeft dit jaar wel een mooi deelnemersveld. Nuyens, Van Marcke, De Gendt, Devolder, Keukeleire, het bewijs dat er toch nog jongens zijn die gewoon lekker willen koersen,” besluit Wilfried.

Vorig jaar zegevierde Dirk Bellemakers in Ruddervoorde

Gepost op : 17/05/2012

 ,,Hopelijk gaat het weer flink waaien’’

Vorig jaar trok de Belgische Nederlander (of was het Nederlandse Belg) Dirk Bellemakers de 56 ste editie van de Sint-Elooisprijs naar zich toe. De renner van Landbouwkrediet-Euphony is in vorm en komt dan ook op dinsdag 19 juni met ambitie aan de start in Ruddervoorde.

Veloclub Riddersport: Kan je de film van de wedstrijd van vorig jaar nog even voor ons afspelen? Dirk Bellemakers: Ik had nog nooit bij jullie in Ruddervoorde gereden en wist dus niet goed wat ik moest verwachten. Na mijn elfde plaats in de Ster ZLM Toer wist ik wel dat de conditie goed was en tegen half wedstrijd in de Sint-Elooisprijs had ik door dat ik met superbenen rond reed. Vandaar dat ik half koers mee ben gaan aanvallen en in de laatste ronde nog een keer door ging. Het was van moeten want ik ben geen sprinter en achter ons probeerde Katusha alles terug samen te brengen voor een massaspurt. Maar ik won wel.

Veloclub Riddersport: Vatten we het goed samen als we stellen dat je dit jaar al een meer dan behoorlijk seizoen reed, evenwel zonder uitschieter? Dirk Bellemakers: Zo kan je mijn seizoen totdusver inderdaad samenvatten. Ik heb al een aantal mooie finales kunnen rijden tussen de absolute wereldtop en heb me wel degelijk al laten zien, jammer genoeg blijft een uitschieter voorlopig uit. Ik heb het gevoel alweer een flinke stap voorwaarts gezet te hebben, maar als niet-sprinter is het niet altijd even gemakkelijk om een wedstrijd naar mijn hand te zetten. En je moet af en toe ook een beetje geluk hebben hé…

Veloclub Riddersport: In de meeste wedstrijden kan je vanuit de tweede rij je wedstrijd vrij onopvallend rijden. In Ruddervoorde ben je de winnaar van de vorige editie en zullen veel ogen op jou gericht zijn. Dirk Bellemakers: Ik leef in ieder geval ontspannen naar jullie wedstrijd toe. Ik heb een goede voorbereiding gehad en wil in Ruddervoorde graag weer een mooie prestatie neerzetten, al wordt moeilijk doen beter (lacht). De Sint-Elooisprijs is één van de mooiste kermiskoersen van België met een aantrekkelijk deelnemersveld en veel publiek langs de weg. Ik hoop dat er veel wind staat zodat we de wedstrijd hard kunnen maken en hopelijk weer met een klein groepje kunnen wegrijden. Ik heb er in ieder geval heel veel zin in.

Veloclub Riddersport: En als je weer wint, waar gaan die bloemen dan eigenlijk heen? Want je bent een Nederlander die in België woont. Dirk Bellemakers: Ik ben afkomstig uit Luyksgestel, maar verhuisde twee jaar geleden naar Lommel. Beide plaatsjes liggen slechts vijf kilometer van mekaar: Luyksgestel in Nederland en Lommel in België. Ondertussen rij ik ook al vijf jaar voor een Belgische ploeg en zijn mijn trainingsmakkers allemaal Belgen. Ik ben een beetje Belg geworden en ben dan ook vast van plan om na mijn wielerloopbaan in jullie land te blijven wonen.

Thomas De Gendt in Ruddervoorde

Gepost op : 01/01/2012

Thomas De Gendt is zeker één van de grootste talenten die ons landje de jongste jaren heeft geproduceerd.

De Giro betekende zijn definitieve doorbraak met een heroïsche solo over de Stelvio, en een fantastische tijdrit, die hem een onver-hoopte podiumplaats opleverden. In Milaan stond De Gendt naast Ryder Hesjedal en Joaquin Rodriguez, in de arm knijpen was dat voor de 25-jarige Oost-Vlaming.

De Gendt kreeg een kans van Walter Planckaert bij Topsport Vlaanderen, na een sterk beloftenjaar met winst in de Wereldbekerwedstrijd van Waregem, en de Triptique des Monts et Chateaux. Hij toonde zijn klasse in de Tour de la Région Wallonne, en werd daarna weggeplukt door Hilaire Vanderschueren. Hij bedankte Vacansoleil voor het vertrouwen met winst in de openingsetappe van Parijs-Nice, en mocht later nog eens de armen in de lucht steken in de Ronde van Zwitserland, voor niemand minder dan Andy Schleck. Zijn Tourdebuut werd nog straffer. In de slotweek ging hij met de klassementsrijders mee over Alpe D’Huez, en finishte hij met een vierde plaats sneller dan Fabian Cancellara in de tijdrit. De nuchterheid zelve, gaf hij in de euforie na de Tour aan dat hij in 2012 zijn huwelijk voornam op een nieuwe Tourdeelname. Op 30 juni stapt hij in het huwelijksbootje met Evelyn Tuytens.

Riddersport wenst Thomas veel geluk toe met zijn toekomstige vrouw, en bedankt hem voor zijn bereidwilligheid om deel te nemen aan Ruddervoorde Koerse. Zijn aanwezigheid betekent een grote meerwaarde voor de Sint-Elooisprijs.

Twintig jaar geleden...

Gepost op : 11/06/2012

,,Onderschat een kermiskoers vooral niet’’ Precies twintig jaar geleden won de aalvlugge Amsterdammer Michel Cornelisse de grote Sint- Elooisprijs, straks is hij als ploegleider van Vacansoleil-DCM met Giro-revelatie Thomas De Gendt weer aanwezig in Ruddervoorde. Meer dan voldoende redenen om hem een paar vragen voor te leggen.

Veloclub Riddersport: Wat herinner je je van je overwinning twintig jaar geleden in Ruddervoorde? Michel Cornelisse: Ik weet nog heel zeker dat het mooi weer was die dag en als ik me niet vergis won ik na een lange sprint met een man of vijftien. Ik herinner me ook nog dat we in de laatste ronde aansloten bij een paar vroege vluchters. Wie naast me op het podium stond weet ik niet meer, maar mocht iemand daar nog foto’s van hebben zou ik ze graag nog wel een keer terugzien.

Veloclub Riddersport: Hoe kijk je zelf op die overwinning terug, welke waarde hecht je er aan? Michel Cornelisse: Voor mij was elke wedstrijd belangrijk, maar Ruddervoorde had iets extra’s vandaar dat ik er mij bijzonder kon voor opladen. Blijkbaar hebben wel meer renners dat gevoel bij de Sint-Elooisprijs want hoewel er al veel kermiskoersen verdwenen staat jullie organisatie nog altijd als een huis. Ik moest vroeger meer dan vijfhonderd kilometer in de auto zitten om bij jullie te komen koersen, maar ik deed het met de glimlach. Wat een mooie tijd was dat!

Veloclub Riddersport: De Sint-Elooisprijs is nog altijd een échte kermiskoers waar de échte wielerliefhebber met volle teugen van geniet. Jammer dat sommige renners een beetje neerkijken op het kermiscircuit.
Michel Cornelisse: Het zijn enkel de renners die nooit een kermiskoers wonnen die neerkijken op het kermiscircuit. In mijn tijd gingen de grote mannen altijd voluit in een kermiskoers, ik praat dan over kerels als Museeuw, Vandenbroucke en Steels. Vraag aan grote renners wat ze van kermiskoersen denken en je krijgt een heel ander antwoord dan als je het aan kleine coureurs vraagt. Hilaire Vanderschueren en ikzelf zitten binnen de ploeg op dezelfde golflengte als het over kermiskoersen gaat: we vinden dat onze renners kermiskoersen moeten rijden. Enerzijds omdat ze dat aan de supporters verplicht zijn, anderzijds omdat het telkens weer een kans is om wedstrijdritme op te doen en om het palmares aan te dikken.

Veloclub Riddersport: Met welk advies stuur je de renners van Vacansoleil-DCM op weg in Ruddervoorde?
Michel Cornelisse: Ze moeten van bij de start attent koersen want de koers kan al tijdens de eerste ronden in een definitieve plooi gelegd worden. Dat is het leuke aan kermiskoersen: je weet nooit wanneer de beslissing valt. In grote koersen kan je gemakkelijker voorspellen waar de beslissing zal vallen en kan je daar naar koersen. In een kermiskoers lukt dat niet, daar moet je vanaf de start vol aan de bak en dat is ook de reden waarom kermiskoersen zo goed zijn voor de conditie.

Veloclub Riddersport: Vacansoleil-DCM komt met Thomas De Gendt naar de Sint-Elooisprijs, de derde van de voorbije Giro. Wat is volgens jou op lange termijn een realistisch doel voor de loopbaan van De Gendt?  Michel Cornelisse: Thomas had al bewezen een uitzonderlijk talent te zijn, anders win je in de Ronde van Zwitserland geen bergetappe tegen de Schlecks en kom je niet als zesde boven op Alpe d’Huez in de Tour de France. Maar dat hij drie weken stand kon houden in een grote ronde, zich kon concentreren en focussen op het klassement verbaasde mij wel. Ik denk dat Thomas heel verstandig is en het best presteert in een rustige omgeving. Dus niet meteen beginnen roepen dat hij het podium kan halen in de Tour of de Vuelta winnen. Nee, laat Thomas maar ‘schuiven’ zoals we dat in Nederland zeggen. Hij weet heel goed waarmee hij bezig is, alleen denk ik dat hij af en toe zelf niet in de gaten heeft hoe sterk ie wel is. Het is een ieder geval een genot om hem vanuit de auto te mogen begeleiden.

Nick Nuyens en Sep Van Marcke eerste topnamen

Gepost op : 03/06/2012

Geert Popelier, de rennersverantwoordelijke van Riddersport, heeft de jongste maanden niet stilgezeten. Hij kon nu al twee absolute toppers strikken voor de 57ste Sint-Elooisprijs.
Nick Nuyens is de eerste naam op de lijst. De Bom van Bevel  schonk zijn nieuwe team Saxo Bank twee topoverwinningen in 2011, met Dwars door Vlaanderen en de Ronde van Vlaanderen. Dit jaar liep het heel wat minder door een heupbreuk, in de openingstijdrit in Parijs-Nice. Nuyens mocht meteen een kruis maken over de voorjaarsklassiekers, een bittere pil om slikken. Ook zijn heroptreden, tijdens de Vierdaagse van Duinkerke, was niet meteen iets om vrolijk over te worden. Nuyens kneep de remmen dicht tijdens de koninginnenrit over de Kasselberg. In de Ronde van Noorwegen kon de 32-jarige Bevelnaar wel uitrijden. Momenteel bereidt hij zich met een hoogtestage voor op de Ronde van Zwitserland. Op 19 juni neemt hij de start in Ruddervoorde.
Sep Van Marcke is de tweede vedette aan de start.   De jonge Waregemnaar deed Vlaanderen tilt slaan met zijn knappe overwinning in de Omloop Het Nieuwsblad. De sprint in Gent tegen Tom Boonen en Juan-Antonio Flecha staat in het geheugen van elke Vlaamse wielerliefhebber gegrift. Van Marcke gaf daarmee zijn werkgever Garmin gelijk toen ze hem een contract aanboden na zijn tweede plaats in Gent-Wevelgem 2010. En hij bewees nog maar eens dat Topsport Vlaanderen-Mercator de ideale kweekschool is voor jong Vlaams talent.
Van Marcke roerde zich in elke voorjaarsklassieker, maar de spraakmakende resultaten bleven jammer genoeg uit. Bij zijn heroptreden in Noorwegen werd hij wel meteen derde in de GP Rogeland. Ook Van Marcke kiest voor een hoogtestag, in de Franse Vogezen, om de Ronde van Zwitserland voor te bereiden. En op dinsdag 19 juni kunnen de Ruddervoordse wielerliefhebbers hem begroeten op het podium.
Daarnaast mogen we ook een aantal ploegen verwelkomen. Topsport Vlaanderen-Mercator komt de volgende generatie toppers voorstellen, Landbouwkrediet-Euphony is elk jaar van de partij, net als de Australiërs van Drapac-Porsche. De veldrijders van BKCP-Powerplus kiezen ook voor Ruddervoorde om hun seizoen voor te bereiden. Wereldkampioen Niels Albert heeft in het verleden al meermaals bewezen dat hij ook op de weg zijn mannetje kan staan. Hij won in 2010 zelfs in Izegem.

Vers van de pers rennersnieuws !

Gepost op : 31/05/2012

Vandaag heeft ploeg Accent-Veranda's Willems zijn namen bekend gemaakt van hun renners die naar Ruddervoorde komen :
* Steven Caethoven, altijd goed in kermiskoersen
* Andy Cappelle
* Sjef Dewilde
* Jerome Gilbert, broer van....
* Leif Hoste
* Staf Scheirlinckx
* James Vanlandschoot
* Evert Verbist

Deze sterke formatie hoopt te schitteren onder het toeziend oog van de vele VIP-genodigden van de firma Accent.

Ellen Bacquaert

Gepost op : 30/05/2012

Voor het tegengewicht van al het mannelijke testosteron zal dit jaar een finaliste van Miss Global Belgium 2013 aanwezig zijn :  Ellen Bacquaert - uit ons eigen Ruddervoorde, jaja - zal de eer hebben om ons podium op een gepaste wijze op te fleuren en de winnaar(s) van de nodige kussen en bloemen te voorzien.

 

Vacansoleil-DCM

Gepost op : 30/05/2012
  • Deze selektie van Vacansoleil-DCM heeft zonet bevestigd zeker aanwezig te zijn op onze "koerse" :
  • Kris Boeckmans
  • Stijn Devolder
  • Johny Hoogerland
  • Pim Lighthart ( kampioen van Nederland )
  • Bert-Jan Lindeman
  • Wouter Mol
  • Rob Ruygh ( vorig jaar 2de in Ruddervoorde )
  • Kenny Van Hummel ( spurtbom van de topformatie )
  • Frederick Veuchelen ( ieder jaar sterk in Ruddervoorde )

‘In Ruddervoorde net dat tikkeltje harder fietsen’

Gepost op : 24/05/2012

Sven Vandousselaere (23), momenteel woonachtig te Eernegem, is tweedejaarsprof bij Topsport Vlaanderen-Mercator. Hij groeide echter op in Waardamme – feestzaal ‘De Wara’ is zijn vast supporterslokaal – en staat straks ook aan de start van de 57ste Sint-Elooisprijs. We peilden naar de ambities van deze beloftevolle streekrenner.

Verliep je seizoen tot hiertoe naar wens, Sven?
Sven: ‘Aan de vooravond van het seizoen kregen we vanuit de ploeg de opdracht onszelf dit jaar zoveel mogelijk in de kijker te fietsen. In mijn debuutjaar bij de grote jongens, vorig jaar bij Omega Pharma-Lotto, liep het niet zoals ik het wou en daarom was ik extra gemotiveerd er dit jaar iets van te maken. Tot nu toe loste ik deze verwachtingen prima in. In de Ronde van Algarve was ik al sterk op dreef en deze positieve lijn wist ik door te trekken richting de Vlaamse voorjaarsklassiekers. Zowel in de Omloop Het Nieuwsblad, de Ronde van Vlaanderen en de Scheldeprijs was ik mee in de traditionele vroege vlucht. Na mijn korte rustperiode veroverde ik ook nog een zesde plaats in de derde etappe van de Vierdaagse van Duinkerke.’

We mogen je dus straks in Ruddervoorde Koerse ook voorin verwachten?
Sven: ‘Het betreft een wedstrijd voor eigen volk. Dat gebeurt niet elke dag. Uiteraard wil ik er een mooie wedstrijd van maken en mij laten opmerken. Ik presteerde er in het verleden ook altijd goed. Op uitzondering van vorig jaar bevond ik me elke deelgenomen editie in de beslissende ontsnapping. In 2009 behaalde ik er als belofte zelfs al een vierde plaats.’
Trekt deze wedstrijd jou meer aan dan om het even welke andere race?
Sven: ‘Ik probeer overal mijn uiterste best te doen, maar voor eigen volk kan je nog net dat tikkeltje dieper gaan. De vele supporters langs de kant stuwen je werkelijk vooruit. Ik hou trouwens van het parcours dat de Sint-Elooisprijs voorschotelt. Ik weet bij wijze van spreken elk oneffenheid liggen. De omloop heeft voor mij geen geheimen. Dat maakt de wedstrijd zo speciaal.’

Naast de Sint-Elooisprijs, wat zijn je verdere doelen nog dit seizoen?
Sven: ‘Ik hoop als tweedejaars nog zoveel mogelijk bij te leren. Ervaring heb je nooit op overschot. Een specifieke wedstrijd pik ik er dus niet uit. Ik probeer gewoon een regelmatig seizoen op poten te zetten. Maar een uitschieter is natuurlijk altijd welkom. Lukt me dat, dan ben ik een tevreden man.’
Succes, Sven!

http://www.svenvandousselaere.com/nieuws.php

"Ik heb altijd graag gekoerst in Ruddervoorde"

Gepost op : 22/05/2012

Nico Mattan is één van de renners die kleur hebben gegeven aan het Belgische wielrennen, om het zacht uit te drukken. Als compagnon de route van Frank Vandenbroucke, maar ook als steengoed renner. Een knecht die zich volledig kon wegcijferen voor Museeuw, Van Petegem, of Vandenbroucke, maar op een begenadigd moment zelf ook kon scoren, zoals die memorabele woensdag 6 april 2005 in Wevelgem. Nico is op dinsdag 19 juni peter van Ruddervoorde Koerse.

“Ik ben ook al peter in Gullegem. Daar hadden ze mij gevraagd omdat ik in 2000 de koers heb gewonnen. Als bekende kop word je natuurlijk her en der gevraagd om acte de presence te geven. Ik doe dat graag, gewoon onder de mensen komen, is al altijd mijn ding geweest. Of het nu voor een koers, een goed doel, of een school is. In het kader van de Olympische Spelen ga ik nu bijvoorbeeld in de school van Wevelgem spreken over mijn deelname aan Sydney 2000.”
Mattan is al vijf jaar renner-af, maar de koers heeft hem nooit losgelaten. “Ik ben altijd actief gebleven, hetzij al pr-man, hetzij als ploegleider, of zelfs als zakenman,” refereert hij naar zijn Close 2-project. “Ik heb ook mijn eigen fietsen. Peter Van Petegem heeft er net nog ene gekocht, waarschijnlijk uit late dankbaarheid voor alle kilometers die ik hem uit de wind heb gezet,” schatert Nico.
Momenteel verzorgt Mattan samen met zijn werkgever Affari Sport fietsstages in Pescara (Italië). “Dat zijn geen echte trainingskampen, maar we gaan met een groepje toeristen wel elke dag een paar uur fietsen, en dat ronden we af met een wijndegustatie en een restaurantje. Leuk, en zeer mooi. We zitten daar bij vrienden van Frank Vandenbroucke uit zijn Aqua e Sapone-tijd. Paul De Geyter was hier onlangs nog met zeven vrienden, en die zijn dik tevreden weer naar huis gegaan.”
Frank Vandenbroucke blijft als een rode draad door het leven van Nico Mattan gaan. “We organiseren op zondag 3 juni opnieuw de Memorial VDB Forever. Je kunt 117 km fietsen tussen Steenhuize (de laatste woonplaats van VDB,nvdr)  en Ploegsteert, maar je kunt ook kiezen voor de tocht tussen Ploegsteert en Het Kleine Meer in Sint-Eloois-Winkel, of een gezinsfietstocht in Ploegsteert.”
En dan is er nog de Sint-Elooisprijs in Ruddervoorde op dinsdag 19 juni. “Daar heb ik altijd graag gereden. Het parcours was overal mooi breed, behalve dat stukje aan Jacques Gryspeert (de Hogestraat, nvdr), maar voor de rest, prima in orde. Ik vind het leuk dat de organisatie aan mij heeft gedacht. Ik heb er nog een paar keer met Frank gereden, en heb daar niks dan goede herinneringen aan overgehouden,” besluit de peter van de 57ste Sint-Elooisprijs.
www.affarisport.eu
www.frankvdbroucke.be

Sep Van Marcke topt de affiche !

Gepost op : 17/05/2012

We zijn fier te melden dat DE revelatie van het voorjaar 'Sep Vanmarcke' zeker op 19 juni aan de start zal verschijnen. De winnaar van 'De Omloop Het Nieuwsblad' rijdt na de Ronde van Zwitserland Ruddervoorde als laatste test voor het BK.

Als belofte maakte Vanmarcke deel uit van het continentale Jong Vlaanderen-Bauknecht. Op 1 augustus 2009 werd hem een profcontract aangeboden door Topsport Vlaanderen-Mercator. Eén dag na het tekenen van zijn eerste profcontract werd hij al 8ste in een massaspurt in de Sparkassen Giro, gewonnen door Mark Cavendish. Later dat jaar volgden nog enkele mooie ereplaatsen, zoals een 6de plaats in het Kampioenschap van Vlaanderen en deelname aan WK Mendriso U23.

Na een goed winterseizoen 2009-2010 reed de 21-jarige renner een sterk voorjaar met onder andere een 3de plaats in de Ronde van het Groene Hart en een 2de plaats in Gent-Wevelgem. Later in 2010 volgden nog dichte ereplaatsen in Paris-Camembert, de Vierdaagse van Duinkerke, de Eneco Tour, de Grand Prix de Wallonie, het Circuit Franco-Belge en Paris-Tours.

In 2011 ging hij rijden voor ProTourploeg Team Garmin-Cervélo. In 2012 volgde dan de grote doorbraak met de Omloop Het Nieuwsblad als eerste overwinning bij de profs.

Ploegen

Gepost op : 17/05/2012

Reeds 9 ploegen onder contract

19 juni nadert met rasse schreden. Ook wij als organisator hebben niet stilgezeten en hebben reeds een 9-tal ploegen onder contract.

Een overzicht

  1. Landbouwkrediet-Colnago
  2. Topsport Vlaanderen met lokale held Sven Vandousselaere
  3. De algerijnse formatie Geofco-Ville d'Alger met o.a. Bert Scheirlinckx
  4. Drapac Porsche, de Aussies die ieder jaar present tekenen
  5. BKCP-Powerplus met wereldkampioen veldrijden Niels Albert en streekrenners Dieter Vanthourenhout en Gianni Vermeersch
  6. Colba
  7. Marco Polo, de ploeg met een 10-tal nationaliteiten
  8. Team Differdange, met de litouwse broers Kaupas
  9. Koga cycling team met spurtbom Wim Stroetinga

Eregast Nico Mattan

Gepost op : 11/05/2012

Niemand minder dan Nico Mattan is dit jaar onze eregast.

Mattan werd profrenner in 1994 en was vooral gespecialiseerd in de Vlaamse eendaagswedstrijden, maar ook een goed tijdrijder. Zijn grootste overwinning behaalde hij in 2005, toen hij niet ver van zijn woonplaats de klassieker Gent-Wevelgem wist te winnen. Verder staan ook onder meer de Driedaagse van De Panne (2001), de GP Ouest France-Plouay (2001) en twee etappes in Parijs-Nice op zijn palmares.

Wij zijn dan ook bijzonder vereerd hem als ere-gast te mogen verwelkomen op onze "koerse"

Parcours

Gepost op : 01/04/2012

Parcours blijft t.o.v vorig jaar ongewijzigd 

Het parcours loopt over het grondgebied van Ruddervoorde St. Eligius, en een stukje Veldegem. Er moeten 15 ronden van 11 km worden afgelegd. In totaal bedraagt de wedstrijd 165 km.

Officieuze start in de Torhoutsestraat aan Café De Sportman, richting Torhout, Officiële start bij het doorrijden van de "finishboog", Hogestraat, Veldegemsestraat, Sijslostraat, Markt, Sint-Elooisstraat, Kortrijksestraat, Zandstraat, Laurierstraat, Koebroekdreef, Sportstraat en terug naar de Torhoutsestraat.